Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

Χαρωπά τα δυο μου χέρια…

Δύο χέρια, τρεις, δύο ή μία ενέργειες  ?
Όλο το κείμενο δεν έχει καμία απολύτως σχέση με κομματικά ή πολιτικά θέματα, αλλά μιλά για τις ενέργειες του σώματός μας.
Ο άνθρωπος έχει δύο χέρια, το δεξί και το αριστερό. Το δεξί τον ενώνει με την ύλη, ενώ το αριστερό με το Πνεύμα, την Καρδιά και τον Θεό.


Υπάρχουν 3 τρόποι που λειτουργούν τα χέρια. Ο ένας είναι να μας ελέγχει απόλυτα το δεξί μας χέρι, που σημαίνει η ύλη και όλο της το υπόβαθρο. Ο δεύτερος τρόπος είναι να μας ελέγχει μεν η ύλη ως ένα βαθμό με το δεξί, αλλά να έχουμε και λίγη πίστη στον Θεό, άρα και στο αριστερό. Και υπάρχει και το σπάνιο που είναι η απόλυτη ενέργεια του αριστερού χεριού μας, δηλαδή με οδηγό μόνο το αριστερό.
Τι γίνεται λοιπόν όταν λειτουργούμε μόνο με το δεξί μας χέρι ? Δηλαδή μόνο με την ύλη και όλο της το περιβάλλον. Που θα πει ότι η επιθυμία είναι οδηγός μας και για τις επιθυμίες μας μπορούμε ακόμη και να σκοτώσουμε ? Τότε και το αριστερό μας χέρι νοσεί από το δεξί μας και τότε αυτόματα γίνεται και το αριστερό μας χέρι ίδιο με το δεξί. Έτσι ακόμη και η δοτικότητα μας δεν γίνεται με οδηγό την καρδιά, αλλά με το μυαλό. Το ημισφαίριο της αγάπης αντικαθίσταται απόλυτα από το μυαλό και την ύλη. 

Είπαμε ότι υπάρχει και ένας άλλος τρόπος χειρισμού των χεριών μας, όπου είναι αυτός που νομίζουμε ότι έχουμε την ισορροπία ανάμεσα στην ύλη και το Θείο. Και τότε το Θείο στη ζωή μας παίρνει το χρώμα της ύλης, της ανταλλαγής, της υποταγής, και της ανθρώπινης θλίψης, δηλαδή απογοήτευση. Όπου ο άνθρωπος αυτός δίνει και νιώθει ότι δεν αμείβεται και ζητά από τον Θεό την δικαιοσύνη Του.  Όλοι τον έχουν αυτόν τον άνθρωπο αδικήσει και μέσα από τη δοτικότητα του, που βρίσκεται στην δεξιά του μεριά, δηλαδή στην μεριά της ανταλλαγής και της ύλης, ζητά από τον Θεό το έλεός Του και τη συμπάθειά Του.
Έτσι μοιάζει ο Θεός σε αυτή την περίπτωση του ανθρώπου, να είναι αποσπασματικός και κάτω από προϋποθέσεις. Ο άνθρωπος αυτός χάνει πολλές φορές την ισορροπία του ανάμεσα στην ύλη και στον Θεό και ταλαντεύεται πότε με σκέψεις και πότε με καταστάσεις ασύμμετρες.
Υπάρχει τώρα και το σπάνιο είδος ανθρώπων οι οποίοι λειτουργούν με οδηγό το αριστερό και μόνο. Με απόλυτη όχι μόνο πίστη, αλλά αγάπη προς τον Θεό και αφήνονται απόλυτα στην δική Του Πρόνοια.  

Αυτοί οι άνθρωποι μεταφέρουν όλο αυτό το Θείο Υπόβαθρο και στο αριστερό και έτσι στη ζωή τους είναι κυρίαρχος το Πνεύμα του Θεού. Και στην ζωή τους θα φτάσουν με όλο αυτό οδηγό να συναντήσουν το Άγιο Πνεύμα, όπου τους φτάνει στην Θέωση και στην Φώτιση. Και τότε δεν γνωρίζει η δεξιά τους μεριά τι ποιεί η αριστερή γιατί πολύ απλά δεξιά μεριά δεν υπάρχει. Καθώς όταν κατοικήσει το Φως του Θεού μέσα στον άνθρωπο, ο άνθρωπος αυτός είναι η αρμονία του Λόγου Του Θεού και κανάλι αφθονίας.

ετικέτα ( ελευθερία ) 

Δωροθέα