Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2016

«Συγνώμη, μου ξέφυγε»…

Συγνώμη, μου ξέφυγε, έχουμε μάθει να λέμε συχνά όταν κάνουμε κάποιο λάθος σε κάτι.
Όμως στην πραγματικότητα αν το παρατηρήσουμε δεν είναι μου ξέφυγε.. αλλά μου ξέφυγα. Δηλαδή δεν ήμουν απόλυτα στο εδώ και τώρα.


Όλο αυτό το τόσο στιγμιαίο «λάθος» τελικά δεν είναι λάθος, αλλά απλώς εμείς εκείνη τη στιγμή για ένα χρονικό διάστημα «φύγαμε» με τη σκέψη μας από το χώρο. Οπότε ότι κάναμε δεν το κάναμε συνειδητά.
Ένα παράδειγμα σε αυτό είναι να μας ξεφύγει το αλάτι στο φαγητό. Πόσες είναι οι φορές που δεν θυμόμαστε αν βάλαμε αλάτι στο φαγητό ή να μη θυμόμαστε ότι βάλαμε και να ξανά βάλουμε? Όχι λοιπόν, δεν μας ξέφυγε, αλλά εμείς ξεφύγαμε από τον χώρο και τον χρόνο.
Όμως εμείς ψάχνουμε κάποιες φορές τρόπο να δικαιολογήσουμε τον εαυτό μας ή νιώθουμε παράξενα πως έγινε και μας ξέφυγε και κάναμε λάθος. 

Οπότε δεν κάναμε λάθος όπως καταλαβαίνουμε, αλλά δεν εμείς δεν βρισκόμασταν ολοκληρωτικά στον χώρο και στον χρόνο.
Τέτοια συμβάντα «μου ξέφυγε», είναι όταν δεν βλέπουμε τον σηματοδότη ότι άναψε κόκκινο ή ότι άναψε πράσινο. Και η κόρνα θα μας επαναφέρει στο εδώ και τώρα. Άλλο είναι να μας ξεφύγει το φαγητό στο ψήσιμο, να χάσουμε το λεωφορείο και άλλα παραδείγματα.

Το να ρίχνουμε το φταίξιμο λοιπόν είτε στο τι πάθαμε και πως μας συνέβηκε εμάς κάτι τέτοιο μπορούμε απλώς να προσπαθήσουμε να είμαστε στο εδώ και τώρα κάθε φορά που κάνουμε κάτι. Ούτε φυσικά φταίει η μνήμη μας, αλλά όπως είπαμε το ότι εμείς με το μυαλό μας αλλάξαμε χώρο και χρόνο. Πήγαμε είτε σε μία κατάσταση του χθες- πριν, είτε σε μία κατάσταση του μετά- αύριο.

ετικέτα ( τέχνη ζωής ) 

Δωροθέα