Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

Θέση Ισχύος, ποιος είναι ισχυρός ?

Ισχυρός έχουμε μάθει να είναι αυτός που έχει τη δύναμη να εξουσιάζει και να χειραγωγεί. Όμως αυτός δεν είναι ισχυρός, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Καθώς ο κάθε ισχυρός που θεωρεί αυτούς τους δρόμους δύναμη, δηλαδή το εξουσιάζω και το χειραγωγώ, δεν είναι ισχυρός, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Είναι ανίσχυρος και γεμάτος από φόβους και ανασφάλειες. Και η εξουσία που ασκεί είναι μία εκδήλωση φόβου.


 Όσο πιο μεγάλη εξουσία ασκεί κάποιος τόσο μεγαλύτερο φόβο έχει, ο οποίος φόβος κάποια στιγμή μετατρέπεται σε πανικό. Και η όλη εκδήλωση της εξουσίας που ασκεί δεν είναι τίποτε άλλο από μία τάση φυγής από τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτό όλο μόνο ισχύ δεν είναι, αλλά μία κατάσταση που θα οδηγήσει τον άνθρωπο σε απώλειες εξαιτίας της εξουσίας που ασκεί. Ο άνθρωπος που εξουσιάζει και χειραγωγεί μετατρέπει ο ίδιος τον εαυτό του σε ένα αντικείμενο και έρμαιο των φόβων του και του πανικού του. Ο φόβος τον έχει εξουσιάσει και τον περιστρέφει πιο γρήγορα από τον ανεμιστήρα. Με την ταχύτητα αυτή, ο άνθρωπος δεν μπορεί να δει και να αναγνωρίσει πως έχει εξουσιαστεί και έτσι εξουσιάζει. Σε αυτή την κατάσταση στροβιλισμού που βρίσκεται δεν καταλαβαίνει ότι ανά τακτά χρονικά διαστήματα χτυπάει και γεμίζει με εκδορές, στο αρχικό στάδιο, ενώ στη συνέχεια τα χτυπήματα γίνονται μεγαλύτερα. Έτσι όπως στροβιλίζεται ο άνθρωπος παρασέρνει με την ταχύτητά του και ότι βρίσκεται γύρω του, υλικό, συναισθηματικό. Όλο αυτό δεν γίνεται κάποια στιγμή από τον ίδιο, αλλά από την ίδια του την κατάσταση, η οποία δεν ελέγχεται. Έτσι ο άνθρωπος που εξουσιάζει και χειραγωγεί χάνει τον έλεγχο και ελέγχεται και εξουσιάζεται από τους ίδιους του, τους φόβους. Συνήθως δε, ο άνθρωπος που θέλει να έχει την εξουσία δεν έχει τη δυνατότητα να δει και να αναγνωρίσει ότι εξαιτίας του φόβου έχει τις απώλειες που βιώνει. Χάνεται μέσα σε αυτό το σκοτάδι.
Οι δρόμοι εξουσιάζω και χειραγωγώ δεν είναι δρόμοι δύναμης και ισχύς. Καθώς αυτός ο άνθρωπος βασίζεται στην δική του δύναμη και στις δικές του δυνατότητες και αγνοεί εντελώς τη Θεία Δύναμη και τους Νόμους του Σύμπαντος. Ίσως κάποιες φορές να νομίζει πως όλα εξαρτώνται από τον ίδιο. Ίσως πάλι κάποιες άλλες φορές να αναζητά τη βοήθεια του Θείου, αλλά στο επόμενο λεπτό επιστρέφει στο δικό του «σίγουρο» μοτίβο. Νομίζοντας ότι ο Θεός δεν τον «ακούει».
Ποια όμως είναι η πραγματική διάσταση της ισχύς= δύναμης?
Η πραγματική και ουσιαστική δύναμη – ισχύ είναι αυτή της Θέωσης.
Θέωση = Θέση Ισχύς. Μία θέση που σε κάνει να είσαι απόλυτα ελεύθερος από κάθε μορφή εξουσίας. Καθώς έχεις αφαιρέσει το εξ και έχεις κρατήσει μόνο του το ουσία. Γιατί το εξ καταλαβαίνεις ότι δεν είναι δρόμος ισχύς, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Είναι δρόμος εξ- αναγκασμού. Μία ανάγκη που τη γεννάει μόνο ο φόβος. Ο απόλυτα ελεύθερος άνθρωπος μέσα από την ουσία της Θέσης Ισχύς, απαλλάσσεται απόλυτα γιατί ξέρει ότι η δύναμη είναι η αδυναμία. Ποια αδυναμία ? Η αδυναμία της φυσικής του υπόσταση. Γιατί κάθε φυσικό δεν θέλει καμία δύναμη, δεν έχει ανάγκη από δύναμη. Γιατί τίποτε το φυσικό δεν θέλει δύναμη για να εκδηλωθεί. Όλα όσα πρεσβεύει ο άνθρωπος δεν θέλουν δύναμη για να εκδηλωθούν. Πόση δύναμη ήθελε για να μεγαλώσουμε, να ψηλώσουμε ? Πόση δύναμη χρειάζονται τα μαλλιά μας και τα νύχια μας για να μακρύνουν? Για να φτάσουν να θελήσουν δύναμη, θα πει πως εμείς κάπως εισβάλλαμε στη φυσική τους διεργασία με μια μορφή εξουσίας σε κάποιον τομέα στη ζωή μας. Έτσι αποδυναμώσαμε την φυσική μας ισχύ.

Ο Ισχυρός λοιπόν είναι αυτός που μέσα από τη Θέση Ισχύς, δηλαδή την αναζήτηση της Θέωσης, δηλαδή τον Λόγο- Πράξη του Θεού, απολαμβάνει το απόλυτο αφήνομαι και είμαι. Όσο πιο ισχυρός γίνεται κάποιος κατά Θεώ, τόσο πιο πολύ γεμίζει με συμπόνια και τρυφερότητα. Δεν τρομάζει να δώσει ή δεν αναζητά τι δίνει και τι παίρνει. Γιατί πολύ απλά ο άνθρωπος αυτός μέσα από αυτή τη μη διάθεση ισχύς ( ως εγώ ) έχει κερδίσει την σωστή θέση της ισχύς, δηλαδή δεν χρειάζομαι καμία δύναμη, καμία προσπάθεια, απλώς είμαι μία μελωδική, αρμονική Νότα του Θεού.

ετικέτα ( τέχνη ζωής ) 

Δωροθέα