Τρίτη, 8 Μαρτίου 2016

Οι αντιστάσεις του εγώ εμφανίζονται

Με ένα «δεν μπορώ» και με ένα «δεν έχω συνηθίσει».


Το εγώ του κάθε ανθρώπου είναι η κύρια αιτία της φραγής του από κάθε τι που έχει μέσα του την ουσία των εννοιών ευημερία, αρμονία, ισορροπία, ευτυχία, ηρεμία κλπ. Το εγώ κρύβεται λοιπόν με πολύ όμορφο και έντεχνο τρόπο σε μορφές αναξιότητας τις οποίες τις ορίζει ο ίδιος ο άνθρωπος στον εαυτό του αφού του τοποθετεί φρένα. Με το «δεν μπορώ» και το «δεν έχω συνηθίσει». Ο άνθρωπος χωρίς να ξέρει το γιατί ορίζει τα «δεν μπορώ» του, σε όλα όσα θαυμάζει στους γύρω του. Τα θαυμάζει, του αρέσουν κι όμως δεν θα αναζητήσει σε βάθος τον τρόπο να τα λάβει ή να τα κάνει κι εκείνος, αλλά θα πιο εύκολο του είναι να βάλει μπροστά του το «εγώ δεν μπορώ». Οπότε όλο του το πλάνο της ζωής κατευθύνεται από τις δικές μας φραγές.
Ύστερα αν καταφέρει αυτό το «δεν μπορώ» να το συζητήσει με τον εαυτό του και πει, «ας δοκιμάσω», μετά από μία, δύο ή τρεις προσπάθειες, θα φτάσει στο συμπέρασμα ότι «δεν το έχω συνηθίσει» και τελικά πάλι θα εγκαταλείψει την όποια προσπάθεια του.
Όλο αυτό αφορά όλα όσα θαυμάζουμε, είπαμε στους γύρω μας, είτε αυτό είναι ένα ωραίο σώμα, είτε ένα ωραίο σπίτι, είτε μία επιτυχημένη δουλειά. 

Μα κάθε ένας που έφτασε να αποκτήσει όλα όσα θαυμάζουμε εμείς, δεν τα απόκτησε καθισμένος σε έναν καναπέ, αλλά έβαλε μπροστά του τη δράση και μέσα από τη δράση έφτασε να αποκτήσει όλα αυτά που εμείς θαυμάζουμε.
Ο θαυμασμός είναι ένας υπέροχος οδηγός για κάθε άνθρωπο. Ο θαυμασμός μετατρέπεται σε ζήλια και ύστερα σε φθόνο, όταν εμείς αντί να κάνουμε τα βήματα που έκανε ο άνθρωπος που θαυμάζουμε, βάλουμε μπροστά μας το «εγώ δεν μπορώ» και το «δεν το έχω συνηθίσει». Τότε ο θαυμασμός γίνεται όπως είπαμε ζήλια και φθόνος και τότε θα αρχίσουμε τη μάχη είτε με τα λόγια, είτε με τις σκέψεις, είτε με το συναίσθημα αυτολύπησης και θα εκλογικεύουμε αυτά που νομίζουμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε.
Μπορώ, λοιπόν ας είναι ο οδηγός. Και επίσης οδηγός ας είναι «μπορώ να το συνηθίσω».
Οι αντιστάσεις που βιώνω ως προς τις έννοιες ευημερία, αρμονία, ισορροπία, ευτυχία, ηρεμία, αρχίζουν από μένα, από το μυαλό μου και ίσως από την αποφυγή στο να δράσω.
Έτσι αφού αποφεύγω να δράσω, θα βιώσω το βράσω, αφού ο θυμός μου θα με μετατρέψει σε μία χύτρα και όλο μου το σώμα θα μετατραπεί σε έναν θυμωμένο αντίπαλο και μέσα από αντίλαλο θα βιώνω συναισθηματικές μεταπτώσεις.

Καλό είναι να θυμάμαι ότι ο θαυμασμός είναι ένας υπέροχος οδηγός και ο θαυμασμός είναι αυτός που θα με οδηγήσει να γίνω το θαύμα. Ποιο θαύμα? Μα αυτό που θα με οδηγήσει να δω ότι τελικά όλα είναι στο χέρι μου και όλα μπορώ να τα καταφέρω, αρκεί να φέρω στη ζωή μου τη διάθεση για δράση με καθαρή αγάπη.

ετικέτα ( τέχνη ζωής ) 

Δωροθέα