Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

Ο φόβος, μας κρατά σε απόσταση.

Ο φόβος, η εσωτερική ανησυχία, η αναξιότητα που εμείς ορίζουμε στους εαυτούς μας, μας κρατούν σε απόσταση από το όνειρο.
Αν επιλέξουμε να αναζητήσουμε τι δεν έχουμε στη ζωή μας, θα δούμε ότι αυτά που δεν έχουμε είναι γιατί τα φοβηθήκαμε.
Ένας εσωτερικός παλμός αναξιότητας είναι η αιτία που δεν έχουμε και δεν αποκτούμε αυτά που θέλουμε.


Για να το βρούμε αυτό όλο, πόσο αλήθεια είναι, το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να καταγράψουμε σε ένα χαρτί ή τετράδιο, όλα όσα δεν έχουμε. Είτε σε συναισθηματικό, είτε σε πρακτικό χαρακτήρα. Κάπως και με κάποιο τρόπο τα φοβόμαστε ή δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας άξιους να τα λάβουν.
Όταν γράψουμε τα θέλω μας, θα δούμε με υπομονή, να εμφανίζεται η αναξιότητα που είναι κρυμμένη μέσα μας.
Όλο αυτό το ανάξιο που θέτουμε στους εαυτούς μας είναι ασύμμετρο από τα θέλω μας. Αυτή η αναξιότητα μετά από καιρό εμφανίζεται από τον περίγυρό μας. Σαν συμπεριφορές, αλλά και σαν καταστάσεις.
Δοκιμάζουμε λοιπόν ένα- ένα να αναζητήσουμε τα θέλω που δεν αποκτήσαμε και ύστερα αναζητάμε να βρούμε τις εσωτερικές μας ανησυχίες, φόβους, ανασφάλειες και αναξιότητα.
Όσο εργαζόμαστε με το τετράδιο μας σε όλο αυτό, θα δούμε ακριβώς και σε ποιο σημείο εμφανίζεται ο φόβος, ο οποίος μας ορίζει μονίμως. Μπορούμε ύστερα να αρχίσουμε στη θέση του φόβου αυτού να βάζουμε έναν δρόμο πίστης και σιγουριάς.
Ένα – ένα τα θέλω θα αρχίσουν να μας δείχνουν τρόπους που μπορούν να γίνουν και να αναπτυχτούν. Γιατί κάθε μας θέλω, είναι ως ένα σημείο μία εσωτερική διαδρομή και κάθε ένα από αυτά έχει και τρόπους να γίνει πραγματικότητα.

Τι φοβάσαι, γιατί το φοβάσαι να θυμάσαι ότι είναι η αιτία, που δεν λαμβάνεις. Γιατί όλα ξεκινάνε από εμάς για μας. Απλώς το περιβάλλον μας μοιάζει ότι ευθύνεται, αλλά δεν είναι έτσι. Το περιβάλλον μας αντικατοπτρίζει αυτά που εμείς εκπέμπουμε.

ετικέτα ( ελευθερία ) 

Δωροθέα