Πέμπτη, 14 Απριλίου 2016

Ο Ιερός μυστικός εσωτερικός σου σύμβουλος.( μέρος δεύτερο)

Κάθε μας συμβάν παραμένει μέσα μας. Κάθε τι που μας πόνεσε μένει εκεί μέσα στην καρδιά μας και της αλλάζει τον ρυθμό. Μόνο που εμείς επειδή δεν την ακούμε την καρδιά, δεν το αντιλαμβανόμαστε. Δεν υπάρχει περίπτωση να φύγει κάτι από μέσα μας, επειδή ο χρόνος πέρασε, επειδή οι καταστάσεις άλλαξαν.


Μα να ξέρετε πως οι αλλαγές που έρχονται στη ζωή μας είναι εξ’ αιτίας του κάθε μας πόνου. Που σημαίνει με κάθε αλλαγή ρυθμού της καρδιάς μας. Γιατί μετά από κάθε πόνο η καρδιά αλλάζει ρυθμό και φυσικά «κουστούμι» χαρακτήρα, συμπεριφοράς και τελικά σκέψης. Αν αλλάξω τον τρόπο σκέψης, δεν κάνω τίποτε. Δηλαδή αν αλλάξω ρούχα και δεν κάνω μπάνιο είναι σαν να μην άλλαξα ρούχα, καθώς τα ρούχα θα λερωθούν από το σώμα. Οπότε η σκέψη είναι σαν το ρούχο. Δεν πρόκειται να δώσει την αλλαγή, αν εμείς δεν καθαρίσουμε την καρδιά μας.
Αυτός ο Ιερός μας εσωτερικός σύμβουλος περιμένει από εμάς να σπάσουμε όλους τους δεσμούς με όλα όσα μας πόνεσαν και μας ανάγκασαν να αλλάξουμε τον ρυθμό μας. Το αλλάζω δεν είναι πάντα και στα πάντα σωστό. Και γι αυτό δεν κρατάει σε μας καμία χαρά, καμία ευτυχία, καμία ευημερία. Γιατί η καρδιά μας από τους πόνους έχει γίνει σαν το σουρωτήρι και δεν μπορεί να κρατήσει τα «ύδατα» της ευλογίας. Τα ύδατα που θα οδηγήσουν στο να καθαρίσει απόλυτα και ολοκληρωτικά.
Γι αυτό και έλεγε και ο Ιησούς ότι σε παλιούς ασκούς δεν μπορείς να βάλεις νέο κρασί. Η καρδιά δηλαδή παλιώνει και δεν μπορεί να αξιοποιήσει τίποτε που θα την οδηγήσει στην ελευθερία και στην ειρήνη. Για να καθαρίσει η καρδιά και να μπορέσει να δεχτεί το νέο κρασί, θα την οδηγήσουμε από την συντριβή της. Δηλαδή με κάποιο τρόπο θα αναζητήσουμε ένα ένα τα μονοπάτια του πόνου και ένα ένα θα τα φέρουμε σε λύση. Τι θα πει λύνω. Θα πει πως κάθε πόνος ήρθε στη ζωή μου για να με διδάξει. Όταν καταλάβω τι με δίδαξε και γιατί ήρθε τότε η καρδιά εκείνη την ώρα αφυπνίζεται. Την περιτριγυρίζουν Άγγελοι, ο Ιησούς και η Παναγία και της δίνουν μηνύματα Αγάπης.
Να θυμάστε πως κάθε σημερινός σας πόνος δημιουργήθηκε εξ’ αιτίας όλων τον πρώτων πόνων. Καθώς τους πρώτους πόνους δεν τους αναζητήσαμε, αποκτήσαμε ένα λάθος ρυάκι στον βασικό μας ποταμό και το ρυάκι αυτό με τα χρόνια έγινε ο ποταμός πόνου. Έτσι η βασική μας αρτηρία άλλαξε και έγινε οδηγός μας. Όσο λύνω σημερινούς πόνους και πηγαίνω και προς τα πίσω όλο αυτό θα μου φέρει να βιώσω ένα αρμονικό ειρηνικό αύριο.
Η καρδιά θα επιστρέφει σταδιακά στον αρχικό της ρυθμό και τότε γίνεται το εξής «μαγικό» το μυαλό επιστρέφει στο αρχικό του στοιχείο. Δηλαδή στο δεν σκέφτομαι. Δηλαδή στο δεν υπάρχουν σκέψεις παράταιρες. Δηλαδή στο είμαι στο απόλυτο αυθεντικό και αρμονικό εδώ και τώρα. Και τότε το σώμα μας γεμίζει υγεία και ο χρόνος σταματά.
Κάθε πότε ασχολούμαι με την καρδιά μου ? Μα κάθε μέρα. Όπως κάθε μέρα θα ντυθώ, έτσι κάθε μέρα θα φροντίσω την καρδιά μου.
Και όταν από την καρδιά μου αρχίζουν να φεύγουν τα βάρη μπορώ σταδιακά να βάλω και τον Ιησού να με βοηθήσει σε αυτό το έργο αναστήλωσης. Με την ευχή της καρδιάς. Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με.
Έξω ο πόνος, μέσα ο Ιησούς και η ζωή γίνεται ένα παραμύθι. Και τότε θα βιώσουμε το και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Ο Ιησούς θα αναλάβει κάθε μας πονεμένο σημείο και θα το γεμίσει με αγάπη- θεραπεία. Τότε θα έρθει μέσα στο σώμα μας η ειρήνη και η μία υπέροχη ησυχία.
Καλό είναι να θυμάμαι ότι η ησυχία και η ειρήνη δεν θα έρθουν ποτέ με τη βία, αλλά μέσα από την αναγνώριση και την αναζήτηση κάθε μας πόνου.


ετικέτες ( φοίνικας & Πνευματικότητα ) 

Δωροθέα