Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

Νους- Καρδιά- Φώτιση

Η καρδιά του κάθε ανθρώπου είναι ο τόπος που κατοικεί το Πνεύμα του Θεού. Όμως η καρδιά του κάθε ανθρώπου γίνεται κατά τη διάρκεια της ζωής του συλλέκτης πόνων. Ο λόγος που η καρδιά γίνεται συλλέκτης πόνων είναι γιατί ενώ η καρδιά μας στην αρχή της ζωής μας, είναι ένας μυς που με την κίνησή του, μας τροφοδοτεί, μετά από την εφηβεία μας μετατρέπεται σε ορμόνη, αφού αντικαθιστά τον θύμο αδένα.

Ο θύμος αδένας αρχίζει να αδρανοποιείται από την εφηβεία μας και μετά. Με αποτέλεσμα να δίνει τη σκυτάλη στην καρδιά μας.
Έτσι ο τρόπος για να ενεργοποιήσουμε την καρδιά μας ξανά στην πρώτη της κατάσταση και να την κάνουμε μυ χρειάζεται να ενεργοποιήσουμε τα Πνευματικά μας βήματα.
Όταν η καρδιά έχει μετατραπεί από μυ σε ορμόνη, αρχίζει να εκδηλώνει τα πάθη, τα οποία μας εξαναγκάζουν να χάνουμε τη «μάχη» ως προς την ψυχή μας και να βιώνουμε καταστάσεις πόνου. Έτσι η καρδιά μας ως ορμόνη που είναι πια, δεν έχει τον αρχικό της ρυθμό- παλμό και δεν μπορεί να εκδηλώσει την ησυχία που χρειαζόμαστε ως προς τη Φώτισή μας. Η οξυτοκίνη = ορμόνη της αγάπης απορυθμίζεται και αυτόματα απορυθμίζεται και η σεροτονίνη= ορμόνη της ευτυχίας που είναι στο κεφάλι μας. Που σημαίνει πως έχει μεταβληθεί και η ανάσα μας. Όμως αυτές οι αλλαγές έχουν γίνει τόσο τμηματικά που δεν έχουμε τη δυνατότητα να τις καταλάβουμε, να τις αντιληφθούμε. Η ζωής μας, μας φεύγει μέσα από τα «χέρια» μας και εμείς μοιάζουμε έρμαια των περιστάσεων.
Η επαναφορά της καρδιάς από ορμόνη σε μυ γίνεται όταν βάλω στη ζωή μου την δόνηση της προσευχής, για να οδηγήσω την καρδιά μου σιγά σιγά και σταδιακά να λάβει την Φώτιση.
Για να το καταλάβουμε καλύτερα, θα του δούμε κάπως έτσι.
Ένας άνθρωπος που έχει υποστεί ένα ατύχημα και παραμένει στο κρεβάτι για αρκετό χρόνο, για να επαναφέρει το μυϊκό του σύστημα σε φυσιολογική κατάσταση, θα το κάνει σταδιακά και μέσα από κάποιες ασκήσεις. Ανάλογα με το ατύχημα θα χρειαστεί και ο ανάλογος χρόνος για αποκατάσταση του μυϊκού συστήματος.

Έτσι ακριβώς γίνεται και με την καρδιά μας. Δηλαδή επειδή είναι σε αδράνεια από την εφηβεία μας, χρειάζεται και από εμάς για να την επαναφέρουμε, ένα καθημερινό πλάνο εκγύμνασης της. Η εκγύμναση αυτή γίνεται με την προσευχή, η οποία καλό είναι να γίνεται ίδια ώρα κάθε μέρα, ίδια προσευχή κάθε μέρα. Ενώ ανά τακτά χρονικά διαστήματα αρχίζουμε να αυξάνουμε το «βάρος», δηλαδή τις προσευχές μας. Δηλαδή μπορεί να ξεκινήσουμε με ένα καθημερινό 5 λεπτό λέγοντας για αυτά τα λεπτά το Κύριε Ελέησον. Και αφού περάσει ένα διάστημα περίπου 3 μηνών να μετατρέψουμε το Κύριε Ελέησον σε Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με. Εκεί και σε αυτή την αλλαγή μπορούμε να αυξήσουμε και τον χρόνο από 5 λεπτά σε 15 λεπτά. Η καρδιά μας θα αρχίσει τότε να καταλαβαίνει την αλλαγή της και θα αρχίσει να μας δείχνει τα πρώτα μηνύματα αγάπης. Σταδιακά μπορούμε να αυξάνουμε τον χρόνο με αυτήν την καρδιακή προσευχή, η οποία και με την ανάλογη δική μας συμβολή σε παράλληλες μελέτες τόσο στην Αγία Γραφή, αλλά και Πατερικά κείμενα, θα μας φέρνει σε κατάσταση ησυχίας. Η ησυχία που θα αποκτά η καρδιά, θα μεταφέρεται στο σώμα μας, το οποίο θα αρχίσει την δική του αναστήλωση. Η καρδιά έχει αρχίσει την προετοιμασία της πια για να βιώσει την κατάσταση Νους. Αν παράλληλα με όλο αυτό αναζητούμε και τρόπους να θέτουμε σε εφαρμογή τα βήματα της Αγίας Γραφής, τότε η Φώτιση δεν είναι μακριά.

ετικέτα ( Πνευματικότητα ) 

Δωροθέα