Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Βασιλικό Στέμμα.

Κείμενο που αφορά την Νέα Ενότητα τα 12 πέταλα της καρδιάς.
Κάθε άνθρωπος γεννιέται με το Στέμμα = αποστολή ψυχής στον πλανήτη.
Το Στέμμα το είδαμε λίγο στο κείμενο το περπάτημα προς τηγαλήνη.
Το Στέμμα είπαμε ότι βρίσκεται στην κορυφή του κεφαλιού μας και έχει μέσα του το άρωμα της ψυχής μας. Το Στέμμα ή αλλιώς Σπέρμα είναι ο Πνευματικός Λόγος- Νόμος που υπάρχει μέσα σε κάθε άνθρωπο που γεννιέται στον πλανήτη.

Ο Νόμος του Πνεύματος ή αλλιώς Νόμος του Αίματος μας οδηγεί στο να λάβουμε ως αρχή το Στέμμα.
Το Στέμμα λοιπόν για να γίνει Βασιλικό θα οδηγηθεί από το Βασιλικό Αίμα. Όλο αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από τον ίδιο τον Ιησού Χριστό, ο οποίος βρίσκεται μέσα σε κάθε άνθρωπο. Το σημείο που βρίσκεται ο Ιησούς μέσα σε κάθε άνθρωπο λέγεται νους και όχι ο νους δεν είναι το κεφάλι μας, αλλά η καρδιά μας, δηλαδή ο Ναός μας.
Η καρδιά ανάλογα με τη θερμότητά της, δηλαδή ανάλογα με τον συναισθηματικό της χτύπο, θα ανοίξει τα πέταλά της όπως είδαμε στα 12 πέταλα της καρδιάς και τότε θα εκτοξεύσει την Θεία Ενέργεια της Αγάπης για να ανοίξει το Στέμμα στην κορυφή του κεφαλιού μας. Δηλαδή ο Απόστολός μας.
Από τη διδασκαλία του Ιησού μας, στον πλανήτη και από τους μαθητές του έχει έρθει σε εμάς μία διδασκαλία, που λέγεται Καινή Διαθήκη, όπου μέσα της ρέει ο Θείος Λόγος. Έτσι από τη στιγμή της Ανάστασης του Ιησού και μετά όλοι μας λάβαμε την «εντολή» - επιστολή της ετοιμασίας μας ως προς τον αποστολικό μας ρόλο- λόγο.
Κάθε ένας από εμάς δηλαδή μέσα από τις επιλογές του στη ζωή και μέσα από τις πράξεις του μετατρέπεται σε απόστολος. Δηλαδή Από τον Στόλο. Ποιο Στόλο ? Μα του Ιησού, του Θεού και του Αγίου Πνεύματος.
Είτε ένας άνθρωπος λοιπόν είναι μία μαμά, είτε είναι γιατρός, είτε είναι ότι έχει επιλέξει, στόχος του είναι να φωτίσει τον δρόμο της επιλογής του με το Φως της Θείας Αγάπης. Να δημιουργήσει δηλαδή με αυτό το Στέμμα του, δηλαδή την επιλογή του, τον δρόμο του σύμφωνα με το Θέλημα Του Θεού. Πώς και με ποιο τρόπο ?
Μα μπαίνοντας στην διαδικασία να περπατήσει τις αρετές του Πνεύματος.
Η βασική αρχή- αρετή του Στέμματος ακούει στο όνομα Ανδρεία, δηλαδή γενναιότητα. Τι θα πει αυτό ? Θα πει πως όταν επιλέξω έναν δρόμο στη ζωή να τον επιλέξω μέσα από την καρδιά μου και με αγάπη να τυλίξω όλα όσα απαρτίζουν τον δρόμο αυτόν. Δηλαδή με την ίδια χαρά, ενθουσιασμό, αγάπη να αγκαλιάσω τις καλές πλευρές του δρόμου αλλά και τις κακές του. Με γενναιότητα δηλαδή να είμαι σε ετοιμότητα να περπατήσω την επιλογή μου χωρίς να αγκομαχώ, χωρίς να μεμψιμοιρώ, χωρίς να γκρινιάζω, να κρίνω και να αξιολογώ τον δρόμο μου. Δύσκολο ? Ίσως να μοιάζει δύσκολο, αλλά δεν είναι. Τίποτε δεν είναι δύσκολο όταν η καρδιά γεμίσει με Θείο Μύρο. Όταν η καρδιά επιλέξει με οδηγό την ψυχή. Γιατί όταν η ψυχή- καρδιά επιλέξει έναν δρόμο και όχι το μυαλό, ακόμη και τις αντιξοότητες που θα παρουσιαστούν στον δρόμο, η καρδιά που αγαπά θα τις δει και θα τις νιώσει ευλογία.
Έτσι το Στέμμα = αποστολή, αρχίζει να ανεβαίνει στάδιο και επίπεδα. Όταν το Στέμμα αρχίζει να ανεβαίνει επίπεδα τότε ακόμη και οι αντιξοότητες που υπήρχαν στον δρόμο του ανθρώπου, φεύγουν γιατί ο Θεός αναλαμβάνει απόλυτα τον δρόμο μας.
Η ανάβαση στο Στέμμα, όσο ο άνθρωπος αυτός μελετά, ερευνά και αναζητά την Φώτιση συνεχίζει και συνεχίζει. Το που θα φτάσει το Στέμμα ως ένα σημείο το ορίζουμε εμείς μέσα από την δική μας θέληση για να φτάσουμε τον Θεό και από ένα σημείο και μετά το Στέμμα το αναλαμβάνει ο ίδιος ο Θεός. Το που φτάνει ο Θεός το Στέμμα στην απόλυτη αγάπη και Πίστη το έχουμε δει σε ανθρώπους που ακόμη και σήμερα κάνουν θαύματα, θεραπεύουν. Είναι αυτοί οι Άγιοι που μας έχουν αφήσει κι Εκείνοι μέσα από τις ζωές τους τον τρόπο που έφτασαν στο σημείο να ανεβάσουν το Στέμμα τους.
Όχι δεν χρειάζεται όλοι να γίνουμε ερημίτες, αλλά ο καθένας μας στη θέση που βρίσκεται και που έχει επιλέξει να βάλει μέσα του και σε κάθε του βήμα τον ίδιο τον δημιουργό και να αποφασίσει να αγαπήσει ολοκληρωτικά την αποστολή του. Είτε είναι μαμά, είτε είναι μαθηματικός, είτε είναι γιατρός. Γιατί όλοι μας έχουμε τη δυνατότητα να ανεβάσουμε το Στέμμα μας για να λάβουμε την τελική του μορφή.
Όταν το Στέμμα αρχίζει να ανεβαίνει την Πνευματική Κλίμακα τότε η Γνώση μας, η οποία στην αρχή βρίσκεται στον θύμο αδένα, δηλαδή λίγο πιο πάνω από το στέρνο, ανεβαίνει κι εκείνη κλίμακα και ετοιμάζεται να λάβει ο άνθρωπος αυτός αρχέγονη γνώση. Η Αρχέγονη Γνώση είναι ο Φυσικός μας Ήχος, παλμικής δόνησης της Ψυχικής μας δομής. Καθώς η γνώση ανεβαίνει πάνω από το κεφάλι μας, δηλαδή αρχίζει να συναντά την Ουράνια Ενεργειακή κορδέλα που είναι δεμένη με την Πηγή της Αθανασίας. Έτσι γινόμαστε ο Ηνίοχος της καρδιάς μας, της ψυχής μας και της Ουράνιας Πηγής μας. Λαμβάνουμε δηλαδή τα Ινία του Φυσικού δικού μας Ήχου. Καθώς η Γνώση γίνεται
Πν-Ωση = Πνοή Θεικής Ένωσης γιατί γεφυρώνονται και οι δύο επιπλέον ενέργειες της Κατανόησης και της Σοφίας.
Η ανδρεία λοιπόν γίνεται το πρώτο σκαλί που συνδυαζόμενο με την ταπείνωση για να μην επηρεάζεται πια ο άνθρωπος από τον άρχοντα του αέρα. Ο άρχοντας του αέρα γίνεται ο έξω από δω και δεσμεύει τον ανθρώπινο νου δηλαδή την καρδιά. Πώς τον δεσμεύει ? Μέσα από τις σκέψεις και τα συναισθήματα τα οποία πηγάζουν από την έπαρση και την αλαζονεία. Ο αέρας δηλαδή των ανθρώπων αυτών γίνεται ένας ανεμοστρόβιλος θυμού, οργής κλπ. Και μετατρέπει τη ζωή των ανθρώπων σε κόλαση. Ο αέρας αυτός εισβάλλει μέσα στα πνευμόνια και απορυθμίζει την αναπνοή κάθε φορά που θυμώνουμε.
Τα τρία μέρη της ψυχής μας παλεύουν κατά τη διάρκεια της ζωής μας να ξεφύγουν από αυτόν τον αέρα που είναι και ο βασικός μας αντίπαλος. Και έτσι ο άνθρωπος αυτός βιώνει τη δειλία αντί για την ανδρεία, αφού γεμίζει τη ζωή του με φόβους. Ο θυμικός αέρας κατεβάζει το Στέμμα και υποβιβάζει τον άνθρωπο. Όσο ο θυμικός αέρας κυκλοφορεί μέσα στον άνθρωπο, άρα κατεβάζει το Στέμμα, αλλάζει αναγκαστικά και η ορατότητα του ανθρώπου, με αποτέλεσμα να τον ρυθμίζει ( πιο σωστά απορυθμίζει) να βλέπει μόνο το υλικό στερέωμα και να στηρίζει τη ζωή του σε αυτό.

Οπότε για να ανεβάσουμε το Στέμμα μας και να φύγουμε μια για πάντα από τα δίχτυα του έξω από δω και από τον αέρα που πνέει στη ζωή μας, ας βάλουμε στην θέση του την Πνοή Του Θεού.

ετικέτα ( φοίνικας ) 

Δωροθέα