Πέμπτη, 12 Μαΐου 2016

Η 4πλή κίνηση της προσευχής.

Η κίνηση της προσευχής βασίζεται στην μετάνοια. Δηλαδή η προσευχή χωρίς μετάνοια είναι σαν να προσπαθούμε να μαζέψουμε νερό με ένα σουρωτήρι.


Για να οδηγηθούμε στα βήματα της μετάνοιας θα αναζητήσουμε την τετραπλή μάζα που μας δείχνει σε βάθος την πίστη μας.
1) Δεν αγαπάμε τον Θεό, 2) μισούμε τον πλησίον μας και πάντα του βρίσκουμε ελαττώματα, 3) Δεν πιστεύουμε στον Λόγο του Θεού, 4) είμαστε γεμάτοι από υπερηφάνεια και φιλοδοξία. ( απόσπασμα από το βιβλίο «οι περιπέτειες ενός προσκυνητού).
Η πρώτη αντίδραση θεωρώ είναι να αμφισβητήσουμε αυτήν την τετραπλή μάζα. Αλλά αν την θέσουμε σε επεξεργασία, θα δούμε ότι έτσι είναι. Καθώς όλα δείχνουν πως ως προς τον Θεό, είμαστε αποσπασματικοί και κάτω από προϋποθέσεις. Αλλά αυτά τα βήματα τα 4, αν τα ψάξουμε ένα- ένα ξεχωριστά και συνδυαζόμενα θα δούμε ότι έτσι είναι. Καθώς αν έχουμε στην καρδιά μας έστω και για έναν συνάνθρωπό μας μίσος, έχθρα τότε αντιλαμβανόμαστε ότι ναι δεν αγαπάμε τον Θεό και ναι δεν πιστεύουμε στον Λόγο Του και φυσικά είμαστε υπερήφανοι, καθώς κρίνουμε εμάς καλύτερους από τον συνάνθρωπό μας.
Οπότε αν αναζητήσουμε αυτή την 4πλή μάζα σε βάθος μπορούμε να την βάλουμε οδηγό μετάνοιας. Όσο θα αδειάζουμε και θα βάζουμε στον δρόμο μας βήματα αγάπης για τον Θεό, αυτή η μάζα θα αντικατασταθεί με τα 4 βήματα που θα κάνουν την προσευχή μας να έχει δύναμη.
Τα 4 βήματα τα ζητάει ο ίδιος ο Κύριος από εμάς μέσα στην Καινή Διαθήκη : Να αγαπάς τον Θεό, με όλη σου την καρδιά, με όλη σου την ψυχή, με όλη σου τη διάνοια και με όλη την ισχύ= θέληση.
Οπότε η τετραπλή μάζα θα αλλάξει σταδιακά με αυτά τα βήματα.
Πρώτον αγαπώ τον Θεό με όλη μου την καρδιά.
Δεύτερον με όλη μου τη διάνοια = όλους τους συνάνθρωπους μου.
Τρίτον με όλη μου την ψυχή = πιστεύω στον Λόγο Του.
Τέταρτον με όλη την ισχύ μου = δεν χρειάζομαι πια την υπερηφάνεια καθώς αυτή σταδιακά μετατρέπεται σε ταπείνωση= η ώση- κίνηση δηλαδή που θα με οδηγήσει στην είσοδο του Θρόνου.
Αυτά τα 4 βήματα όσο τα κάνουμε ένα καθημερινό πλάνο, τότε αυτά θα ενεργοποιήσουν μέσα μας το Άγιο Φως, δηλαδή το Άγιο Πνεύμα.
Ο δρόμος για την αγάπη μας προς τον Θεό, μας οδηγεί να βγάλουμε ότι άλλο έχουμε μέσα στην καρδιά μας γήινο. Γιατί αν η καρδιά μας αγαπά κάτι γήινο δεν λαμβάνει το σπέρμα της αθανασίας, αλλά το σπέρμα της δουλείας. Το σπέρμα της δουλείας, μας οδηγεί στην Λήθη και η λήθη στα λάθη. Λάθη που μας καθορίζουν τη ζωή μας, αλλά και το επίπονο τέλος μας. Γιατί η λήθη, που μας οδηγεί στα λάθη, τα λάθη μετατρέπονται σε λύπη. Γιατί κάθε φορά που αυξάνεται η αγάπη μας για κάτι γήινο, η αγάπη μας για τον Θεό μαραίνεται. Έτσι η Αγάπη μας για τον Θεό σταδιακά θα σβήσει, όπως σβήνει το καντήλι μας χωρίς το λάδι. Το λάδι είναι η υποδομή για να ανάβει το καντήλι της ψυχής μας, όπου δεν είναι τίποτε άλλο από αυτή την 4πλή μάζα αναστήλωσης. Η λύπη μετατρέπεται σε λύση, όταν βάλουμε τα βήματα τα 4 σε εφαρμογή. Έτσι η λύση μας οδηγεί σταδιακά στην Λάμψη.

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα