Τρίτη, 3 Μαΐου 2016

Το Ιμάτιο της αμαρτίας και τα Αγιασμένα Ύδατα.

Η αμαρτία δημιουργεί το αίτιο που λερώνει το Ιμάτιο= στολή= σώμα. Το αίτιο δηλαδή η αιτία είναι πάντα κρυμμένη μέσα μας πολύ βαθιά. Και ανάλογα το βάθος της θα μας οδηγήσει να βιώνουμε καταστάσεις πόνου. Το αίτιο θεραπεύεται με το Αίμα που καθαρίζει το Ιμάτιο μας.
Ο πόνος ως προς το Ιμάτιο μας, μας δίνεται στον Ψαλμό 76.


Είδοσαν σε ύδατα, ο Θεός, είδοσαν σε ύδατα και εφοβήθησαν εταράχθυσαν άβυσσοι. Δηλαδή τα ύδατα που βρίσκεται ο καθένας μας κατά τη διάρκεια που είναι στην κοιλιά της μαμάς του.
Πλήθος ήχους υδάτων = Οι παλμοί – δονήσεις που λαμβάνει ένα μωρό εκεί μέσα στον σάκκο.
Φωνή έδωκαν αι νεφέλαι = Όλες οι πληροφορίες μηνύματα που λαμβάνει το μωρό, εκεί μέσα.
Και τα βέλη = αφορούν θυμό, άγχος, οργή, μίσος που λαμβάνει μέσα από το σώμα της μαμάς του.
Φωνή της βροντής σου εν τω τροχώ, έφαναν αι αστραπαί σου την οικουμένη και έντρομος εγενήθη η γη, δηλαδή, η διαδικασία της γέννας. Ο τρόπος που γεννηθήκαμε. Εκεί που λέει γη, εννοεί το σώμα μας. Οι αστραπές είναι οι πόνοι της μαμάς. Και έτσι ξεκινάει ο δικός μας τροχός- κύκλος των γενεθλίων μας- η ημερομηνία που αυτή καθορίζει ως ένα σημείο τον αστερισμό μας.
Έτσι τα ίχνη μας δεν είναι ίχνη της αυθεντικής μας Πνευματικής Οικογένειας, αλλά εισερχόμαστε μέσα στην γήινη οικογένειά μας. Η οποία είναι η βάση ως ένα σημείο, είναι η έναρξη της αναζήτησής μας. Να βρούμε δηλαδή την «έξοδο» μας από τον δρόμο του πόνου και της φθοράς. Για να φύγουμε από τις θάλασσες= συναισθήματα μας. Οι οποίες θάλασσες= συναισθήματα, είναι δεμένες με τα πρώτα μας ύδατα, δηλαδή τον σάκο.
Γι αυτό πήραμε τον δρόμο για τα Άγιασμένα Ύδατα, που είναι η βάφτιση, ο Αγιασμός για να μπορούμε εμείς παράλληλα με την αναζήτησή μας για την Πνευματική μας έξοδο να καθαρίζουμε τα ύδατα μας.
Έτσι ο Πνευματικός μας δρόμος δεν είναι τίποτε άλλο από την δική μας διαδρομή, για να φύγουμε από τον λώρο που μας οδηγεί στο να βιώνουμε πόνους και απώλειες σωματικές, συναισθηματικές και πρακτικές.
Η ένωσή μας με την Πνευματική μας Περιουσία, μέσα από το Θεοί Εστέ, μας οδηγεί στο Στέφανο- στεφάνι γεμάτο από Δάφνες = Νίκη επί της γης και στην βίωση της Ανάστασης.

ετικέτα ( Πνευματικότητα ) 

Δωροθέα