Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Όταν κάνεις λάθη… δεν είσαι εκεί….

Τις περισσότερες, αν όχι όλες τις φορές ο άνθρωπος όταν κάνει λάθη στη ζωή του είναι γιατί δεν βρίσκεται ολόκληρος στο σημείο.
Πόσες φορές δεν έχουμε αναρωτηθεί αν έχουμε βάλει αλάτι στο φαγητό, αν κλείσαμε το θερμοσίφωνο. Γιατί άραγε ? Αφού εμείς βρισκόμασταν εκεί εκείνη την στιγμή. Κι όμως το μόνο που ήταν εκεί ήταν το σώμα μας, ενώ το μυαλό μας, μας ταξίδευε εκτός χρόνου και εκτός τόπου. Συνήθως το μυαλό εκείνες τις στιγμές μας οδηγεί σε εικόνες είτε του χθες, είτε του αύριο, είτε του μετά.


Το ίδιο συμβαίνει και όταν κάνουμε λάθη πιο σοβαρά και πιο επίπονα. Δεν είμαστε ολόκληροι στον τόπο και στον χρόνο. Κι έτσι δεν έχουμε όλη την εικόνα για αυτό που επιλέγουμε ή γι’ αυτό που ετοιμαζόμαστε να κάνουμε. Συνεπώς ένα τρακάρισμα γίνεται όταν «δεν είμαι εκεί». Ένα στραβοπάτημα επίσης. Μία λάθος επιλογή γιατί την στιγμή που έπρεπε να πάρω την απόφαση, δεν πήρα την ανάλογη απόσταση για να «κοιτάξω» όλο το τοπίο. Δηλαδή να μπορέσω να αναγνωρίσω όλα τα δρώμενα που θα έρθουν με την απόφασή μου.
Αν αναζητήσουμε όλα μας τα λάθη από τα πιο μικρά μέχρι τα πιο μεγάλα θα αναγνωρίσουμε και το μέγεθος της απουσίας μας. Όσο πιο μεγάλα τα λάθη μας, τόσο μεγαλύτερη και η απουσία μας.

Άρα αυτό που καταλαβαίνουμε τα λάθη γίνονται εν απουσία μας και όχι με την παρουσία μας. Γιατί αυτός που είναι στο σημείο ενεργός απόλυτα και ολοκληρωτικά δεν θυμάται ότι έβαλε αλάτι, αλλά ξέρει ότι έβαλε αλάτι στο φαί και ξέρει και το πόσο. Δεν του έπεσε καταλάθος παραπάνω, ούτε «ξέχασε» να βάλει αλάτι. Οπότε οι λέξεις λάθος και ξέχασα, σημαίνει πως δεν ήμουν εκεί. 

ετικέτα ( τέχνη ζωής ) 

Δωροθέα