Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

Η φραγμένη είσοδο της καρδιάς

Η Πνευματικότητα χωρίς αυτογνωσία είναι σαν να έχεις τα έπιπλα χωρίς να έχεις το σπίτι για να τα τοποθετήσεις.


Έτσι ο δρόμος προς την Πνευματική Κλίμακα χρειάζεται την αυτογνωσία. Δηλαδή να αναζητήσω απόλυτα τι υπάρχει μέσα στο υποσυνείδητό μου. Για να το βρω αυτό ένας τρόπος είναι να καταγράψω όλα τα συναισθήματα και τα εφτά πάθη σε ένα τετράδιο και να θεωρήσω δεδομένο ότι με κάποιο τρόπο τα έχω. Και ύστερα να αρχίσω να αναζητώ που τα έχω «κρυμμένα» και πώς μπορώ να τα θεραπεύσω. Ο τρόπος που αυτά θεραπεύονται είναι ο δρόμος της ψυχής η οποία είναι δεμένη με την καρδιά.
Η καρδιά μας είναι αυτή που όταν το στομάχι μας «βράζει» από τα αρνητικά συναισθήματα και από τα πάθη, ο καπνός όλος ανεβαίνει σε εκείνη. Καθώς ο καπνός ανεβαίνει και με τη συχνότητα γίνεται όλο και πιο πυκνός και φράζει την είσοδο της Καρδιάς μας. Στην περιφέρεια της καρδιάς μας λοιπόν μαζεύονται όλοι οι συναισθηματικοί μας πόνοι και φόβοι. Η φραγμένη είσοδος δεν μας επιτρέπει να εισχωρήσουμε στην καρδιά μας για να λάβουμε από αυτήν όλα τα Θεία Δώρα.
Τώρα θα μου πείτε και οι μοναχοί πως το κάνουν ? Κάνουν όλοι τους αυτογνωσία για να περπατήσουν την Πνευματικότητα ? Όχι δεν θα κάνουν ενδεχομένως αυτογνωσία, αλλά εκείνοι τα έπιπλά τους ( αυτογνωσία) δεν αναζητούν σπίτι ( χώρο- ζωή- πραγματικότητα) για να τα τοποθετήσουν, αλλά επιλέγουν να πάνε κατευθείαν στον Οίκο του Θεού. Κι εκεί μέσα από την μόνιμη μελέτη και προσευχή έρχεται κάποια στιγμή που καθαρίζουν την είσοδο της καρδιάς. Και πάλι, αν έχετε διαβάσει ιστορίες μοναχών θα παρατηρήσετε, πως οι προσπάθειες που κάνουν για να καθαρίσουν αυτόν τον προαύλιο χώρο και να βρουν την είσοδο θέλουν πολύ κόπο, πολλές θυσίες, πολλές στερήσεις κλπ.
Οπότε μπορείτε να καταλάβετε, πώς μία προσευχή για να μπορέσει να εισχωρήσει στην καρδιά, χρειάζεται εμείς να βγάλουμε από εκεί όλα τα κομμάτια του πόνου και του φόβου. Και μόλις αυτή η είσοδος κάνει την εμφάνισή της και ανοίξει τότε το βάλσαμο απλώνεται σε όλο μας το σώμα. Το οποίο βάλσαμο είναι ένα γλυκό μούδιασμα, ένα υπέροχο ζέσταμα και μία αίσθηση ασφάλειας και πληρότητας που δεν έχετε ξανά βιώσει.
Όμως η θύρα – είσοδος αυτή όταν υπάρχουν θυμοί, άγχος, οργή κλπ ξανά κλείνει. Πώς ? Μα όπως ακριβώς γίνεται όταν φυσάει ο αέρας και γεμίζει η είσοδός μας με φύλλα συνήθως ξερά. Ξερά είναι και τα συναισθήματα αυτά, γιατί όλα έχουν να κάνουν με συμβάντα από το παρελθόν μας. Η είσοδός μας επίσης μπορεί να γεμίσει από νερά ή από λάσπες. Νερά είναι κάθε μορφή θλίψης και λάσπες είναι τα υπόλοιπα πάθη.
Οπότε αν εμείς θέλουμε να ανοίξουμε την είσοδο της καρδιά μας και να καθαρίσουμε τον προαύλιο χώρο της μας χρειάζεται η αυτογνωσία. Για να γίνει η σωστή προετοιμασία, για να μπορέσουμε να βάλουμε μέσα σε αυτήν καρδιά- οικία τα έπιπλά μας, δηλαδή την Πνευματική μας Κλίμακα. Η οποία Πνευματική Κλίμακα τότε αυτοβιώνεται αργά και σταδιακά.
Αν δεν περπατήσουμε όμως το μονοπάτι της αυτογνωσίας, δηλαδή να προετοιμάσουμε τον χώρο που θα κατοικήσει η Πνευματική μας ανάπτυξη. Αυτή θα βρίσκεται ( Πνευματικότητα) πάντα στον προαύλιο χώρο. Θα υπάρχουν φορές που θα μοιάζει ότι φτάσαμε την είσοδο, ότι την βλέπουμε, αλλά πάντα κάτι θα γίνεται από τη ζωή που θα μας ταράζει και θα μας την φράζει. Ο φραγμός της όπως είπα και παραπάνω γίνεται με συναισθήματα θυμού, φόβου, οργής κλπ αλλά και από τα πάθη μας τα οποία σκοτεινιάζουν και μας κλείνουν την ορατότητα μας.

ετικέτα ( Πνευματικότητα ) 

Δωροθέα