Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Ο φόβος δεν υπάρχει μέσα στην τέλεια Αγάπη

Ο φόβος δημιουργεί στον άνθρωπο υποδομή πόνου. Κάθε πόνος έχει δεμένο έναν τουλάχιστον φόβο.
Ο δρόμος προς τον Θεό μας διδάσκει αργά και σταδιακά πώς να φύγουμε από τον πόνο καθώς αυτά μας δίδαξε ο ίδιος ο Ιησούς και μας τα άφησε ως οδηγούς.
Ένα απόσπασμα από την επιστολή του Ιωάννη μας λέει ακριβώς τι είναι ο Θεός, τι είναι ο φόβος και πως δεν γίνεται μέσα στην Αγάπη να ζει ο φόβος.


Όσο ο άνθρωπος περπατάει στο μονοπάτι της Φώτισης και στη συνέχεια της Θέωσης αναγνωρίζει ότι ο φόβος δημιουργεί απόσταση από την αγάπη του Θεού.
Ποιος φοβάται ? Το εγώ μας.
Τι φοβάται ? Τις συνέπειες και τις επιπτώσεις από τις επιλογές του και τις αποφάσεις του.
Ποιον φοβάται ? Συνήθως το εγώ μας φοβάται τους άλλους ανθρώπους. Αν το σκεφτούμε καλά πίσω από κάθε μας φόβο υπάρχει και ένας άνθρωπος.
Όταν όμως στη θέση του εγώ μας μπει Εκείνος τότε μας οδηγεί στην απόλυτη ελευθερία και την αφοβία. Αρκεί με καθαρή καρδιά να του αφήσουμε κάθε τι που μας απασχολεί.
Όμως ο άνθρωπος μπερδεύεται συνήθως και ανησυχεί. Όταν για παράδειγμα κάνουμε μία αίτηση κάπου, έχουμε μία ανησυχία για το αν το αίτημα μας θα γίνει δεκτό. Εκεί θα αρχίσουμε να αναζητάμε αν υπάρχει κάποιο μέσο για να το χρησιμοποιήσουμε για να επισπεύσουμε την διαδικασία και να μικρύνουμε την αναμονή μας. Όμως δεν είναι ο Θεός ίδιος με το ανθρώπινο σύστημα. Ο Θεός σε κάθε μας αίτηση θα είναι άμεσος, αρκεί την αίτηση, να την κάνει η καρδιά μας και το νιώθω μας. Και όταν στον Θεό πούμε, «Θεέ μου δεν μπορώ να τα καταφέρω δείξε μου εσύ τον δρόμο και τον τρόπο ή ανέλαβε εσύ σε παρακαλώ», τότε Εκείνος σπεύδει όσο πιο άμεσα γίνεται. Όσο περισσότερο εμείς αφήνουμε με πίστη στα χέρια Του τους εαυτούς μας και τα προβλήματά μας, τόσο Εκείνος αναλαμβάνει.
Έτσι ο κάθε μας φόβος χάνει την δύναμή του επάνω μας κι εμείς βιώνουμε την Τέλεια Αγάπη. Που όπως λέει και ο Ιωάννης στην τέλεια Αγάπη ο φόβος δεν υπάρχει. Πώς γίνεται να είσαι κάτω από τον ήλιο και να έχεις σκιά. Σκιά έχεις όταν δεν είναι ο ήλιος ακριβώς πάνω από το κεφάλι σου.

( επιστολή Ιωάννη Α’ κεφάλαιο Δ/16)
 Θεὸς ἀγάπη ἐστί, καὶ  μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ Θεῷ μένει καὶ  Θεὸς ἐν αὐτῷ.
17 Ἐν τούτῳ τετελείωται  ἀγάπη μεθ᾿ ἡμῶν, ἵνα παρρησίαν ἔχωμεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, ὅτι καθὼς ἐκεῖνός ἐστι, καὶ ἡμεῖς ἐσμεν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ.

18 Φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ᾿  τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον, ὅτι  φόβος κόλασιν ἔχει,  δὲ φοβούμενος οὐ τετελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ.

Ετικέτα ( Πνευματικότητα )

Δωροθέα