Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

Το εγώ και η Πρόνοια του Θεού.

Το εγώ – χαρακτήρας επιλέγει στη ζωή μας, για τη ζωή μας. Το εγώ- χαρακτήρας πάντα επηρεάζεται από καταστάσεις και γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μας, για τα οποία εμείς θα πάρουμε θέση.
Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, συμβαίνουν πολλά και επίπονα συμβάντα και εμείς μέσα στην κατάσταση πόνου που είμαστε ίσως να αναρωτιόμαστε «γιατί ο Θεός δεν με προστατεύει»?


Κι όμως δεν είναι έτσι. Ο Θεός κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μας προσπαθεί να μας προστατέψει. Μας μιλάει, μας οδηγεί, μας προειδοποιεί.
Έτσι κάποια πράγματα που μας συμβαίνουν δεν είναι εξ’ αιτίας της τιμωρίας Του, που ίσως να νομίζουμε, αλλά από την πρόνοιά Του, δηλαδή την Προστασία Του.
Πώς ο Θεός με προστατεύει, αφού έπαθα αυτό το ατύχημα? Θα αναρωτηθούμε.
Ο Θεός λοιπόν σίγουρα μας είχε στείλει μηνύματα για να μην προβούμε στην συγκεκριμένη κίνηση- πράξη, για να μην πάθουμε τίποτε. Όμως εμείς δεν ακούσαμε και επιλέξαμε να κάνουμε το βήμα αυτό. Το ατύχημα αυτό λοιπόν το οποίο ήρθε σε μας, δεν ήταν από την διάθεση του Θεού να μας τιμωρήσει, αλλά για να μας φρενάρει από κάτι δυσκολότερο. Είτε κάνουμε προσευχή στον Θεό, είτε όχι ο Θεός πάντα θα κάνει την προσπάθειά Του να μας μιλήσει. Γι’ αυτό και στον καθένα από εμάς έχει βάλει δίπλα μας έναν φύλακα άγγελο. Έτσι Εκείνος κάνει πάντα προσπάθεια προσέγγισης. Απλώς σέβεται απόλυτα αυτό που μας έχει δώσει, την ελεύθερη Βούλησή μας και έτσι μένει πάντα σιωπηλός μέχρι εμείς να του ζητήσουμε. Κι όταν του ζητήσουμε επειδή Εκείνος έχει καλύτερη και σοφότερη κρίση από εμάς, θα μας στείλει μηνύματα για να μην προβούμε στην επιλογή αυτή. Εμείς αν επιμείνουμε και πάθουμε το ατύχημα, τότε το ατύχημα αυτό το επέλεξε το εγώ μας. Και η πρόνοια Του θα μας οδηγήσει να περπατήσουμε το μονοπάτι του ατυχήματος πιο εύκολα, αν Του επιτρέψουμε να μας περιθάλψει.
Σίγουρα υπάρχουν πολλές περιπτώσεις στον καθέναν από εμάς που ο Θεός έκανε την εμφάνισή Του με θαύμα.
Ο Θεός θέλει να αναλάβει τα κομμάτια της ζωής μας, όλης και να  μας απαλλάξει απ’ όλα, αρκεί εμείς να Του επιτρέψουμε να τα αναλάβει. Από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο.
Άλλωστε μας το ζήτηση ο ίδιος μέσα από τον Λόγο Του Ιησού, ο οποίος είπε, αφήστε τα όλα στον Θεό.
Η πρόνοια λοιπόν ενός γονέα, είναι να δώσει την κατάρτιση στο παιδί του και ύστερα να το αφήσει ελεύθερο να επιλέγει. Και ό γονέας θα είναι πάντα εκεί δίπλα στο παιδί του για να το φροντίζει.
Πόσες φορές δεν μας είπε η μαμά μας ή ο μπαμπάς μας, «μην τρέχεις παιδί μου», «φόρα το μπουφάν σου», «αυτός ο φίλος σου δεν μου αρέσει» ? Κι εμείς δεν ακούσαμε και κάναμε το δικό μας. Η διαφορά τώρα ως προς τους γονείς και τον Θεό, είναι βασική και σημαντική. Ο Θεός δεν θα σου πει ποτέ, «καλά να πάθεις, ας πρόσεχες ή ας με άκουγες», αλλά θα σου πει, δεν πειράζει παιδί μου που δεν με άκουσες και έπεσες. Σήκω και πάμε πάλι μαζί. Ο Θεός σε κλάσματα δευτερολέπτου σε συγχωρεί. Πιο γρήγορα σε συγχωρεί εκείνος από όσο κάνεις εσύ να πεις τη φράση «Θεέ μου συγχώρεσέ με».
Όλα αυτά μας τα έχει δώσει ο Θεός και μας έχει πει ότι δεν μας κρατάει κακία, ούτε μας τιμωρεί. Απλώς Εκείνος μας επιτρέπει να ζούμε όπως θέλουμε. Όταν λοιπόν το εγώ μας επιλέγει χωρίς Θεό, τότε θα συμβαίνουν διάφορα στη ζωή μας. Τα οποία δεν έρχονται από τον Θεό. Όταν όμως ο Θεός παρατείνει έναν δρόμο πόνου, δεν το κάνει για να πονάμε, αλλά για να κάνουμε μία εσωτερική έρευνα και να καταλάβουμε το λάθος μας. Μόλις το καταλάβουμε και ζητήσουμε από Εκείνον να παρέμβει, τότε όλα αλλάζουν. Όχι με τον δικό μας χρόνο, αλλά με τον δικό Του. Γιατί Εκείνος γνωρίζει ύστερα πιο ακριβώς είναι το καλό μας, αφού του το αναθέσαμε.

Ο Θεός μας είπε, ότι είμαστε φίλοι Του. Μας θεωρεί φίλους Του λέει στου κατά Ιωάννη το Ευαγγέλιο. Φίλοι του γίναμε από τη στιγμή της θυσίας του Ιησού για μας. Ένας λοιπόν σωστός φίλος μας είναι Εκείνος που μας εμπιστεύεται και μας αφήνει να ζούμε τη ζωή που επιλέγουμε. Τώρα αν η ζωή που έχουμε δεν μας αρέσει, ας στραφούμε προς τον Θεό και να τοποθετήσουμε τη ζωή μας στα χέρια Του.

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα