Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Μπορώ να γίνω θεραπευτικό κανάλι ( μέρος 2ο)

Ο πρώτος θεραπευτικός δρόμος

Ο τελικός αποδέκτης το σώμα + η ζωή σου.


Το σώμα μας κρατά τα συναισθήματα μας μέσα του και τις σκέψεις μας. Και η ζωή μας έχει μετατραπεί σε μία μορφή κόλασης, γιατί αναβιώνουμε συναισθηματικές συμπεριφορές και σκέψεις. Αναζητάμε λύσεις οι οποίες έρχονται αποσπασματικά. Χαλάμε τις σχέσεις εξ’ αιτίας των συναισθημάτων και των σκέψεων μας. Αναζητάμε να βρούμε ποιος φταίει.
Κανείς δεν φταίει, απλώς όλα μας τα χρόνια κυνηγάμε στην κυριολεξία τη σκιά μας, καθώς και το συναίσθημα, αλλά και οι σκέψεις είναι η σκιά του εαυτού μας η οποία δημιουργείται από τις αισθήσεις μας.
Το εγώ και ο εαυτός δύο άοπλοι συνεργάτες της ψυχής, οι οποίοι απεγνωσμένα αναζητούν τη λύση και την λύτρωση και τελικά βιώνουν την απόγνωση.
Η λύση στην κυριολεξία είναι μπροστά στα μάτια μας.
Η κυριότερη αίσθηση του κάθε ένα από εμάς είναι η όσφρησή του μόνο που δεν έχουμε διδαχτεί τα πως και τα γιατί της όσφρησης. Η άλλη αίσθηση η οποία παίζει σημαντικό ρόλο ως προς τα συναισθήματά μας και τις σκέψεις μας είναι η ακοή και η τρίτη μας αίσθηση είναι η όραση. Τρεις αισθήσεις οι οποίες είναι υπεύθυνες για τα πάθη του ανθρώπου. Τα οποία πάθω δημιουργούνται χωρίς να το καταλάβουμε από όλα αυτά τα μηνύματα που λαμβάνουν αυτές οι 3 αισθήσεις.
Η γέφυρα και το κλειστό κύκλωμα για να υπάρξει η διαδρομή και έναρξη της θεραπείας είναι ο τρόπος που κάνουμε τον σταυρό μας. Τρία δάχτυλα ενωμένα και δύο κλειστά. Τα ενωμένα δάχτυλα δημιουργούν τη γέφυρα και τα δύο που είναι κλειστά, κλείνουν το κύκλωμα για να γίνει η θεραπεία μας.
Ο Πατέρας Ιωάννης Ρωμανίδης στο βιβλίο του Πατερική Θεολογία, λέει ξανά και ξανά ότι η Ορθοδοξία είναι η πιο ορθή Πνευματική Θεραπεία ψυχής και σώματος. Δηλαδή ο δρόμος της Ορθοδοξίας μας. Όχι με τον δογματικό και τυπικό τρόπο, αλλά με τον δρόμο της καρδιάς.
Δηλαδή κάποιοι από εμάς το να κάνουν τον Σταυρό τους ή το θεωρούν αδυναμία ή δεν το θεωρούν απαραίτητο.
Η ζωή ανήκει στον καθένα και ο καθένας είναι υπεύθυνος μόνο για τον εαυτό του. Οπότε το να αλλάξουμε οπτική γωνία που βλέπουμε και αντιμετωπίζουμε τα πράγματα είναι δικαίωμα του καθενός.
Όλο αυτό το γράφω γιατί είτε κάνει κάποιος τον σταυρό του, είτε όχι. Είτε κάνει αυτά που γράφω, είτε όχι, εμένα δεν θα με ενοχλήσει και ούτε έχω να κερδίσω κάτι.
Έτσι ας επιστρέψουμε σε αυτό το θεραπευτικό σύστημα με την γεφύρωση των αισθήσεων μας και το κλειστό κύκλωμα.
Το κλειστό μας κύκλωμα είναι οι δύο άλλες αισθήσεις μας η αφή και η γεύση. Δηλαδή δύο αισθήσεις μας οι οποίες επηρεάζονται απόλυτα από τις άλλες 3. Είναι σαν να λέμε το 2 μας που ήρθε ο Ιησούς να το γεφυρώσει με το 3.
Για να φτάσουμε λοιπόν να βιώσουμε τη θεραπεία στην αφή μας και στο σώμα μας αυτός είναι ο πρώτος δρόμος. Να κάνουμε τον σταυρό μας. Όχι επιφανειακά, αλλά με εσωτερική συντριβή. Πώς είναι άραγε η εσωτερική συντριβή θα ρωτήσει κάποιος. Αν έχετε μωρό, μπορείτε να θυμηθείτε πώς νιώσατε όταν το πρωτοπήρατε αγκαλιά, όλο αυτό το συναισθηματικό τσουνάμι που σας πλημμύρισε είναι η συντριβή. Αν δεν έχετε παιδί παρόμοιο συναίσθημα έχει και η πρώτη συνάντηση με τον έρωτα της ζωής μας. Όπου εκείνη τη στιγμή κάνουν γέφυρα ο φόβος, η αγάπη και η λαχτάρα. Αν δεν το έχετε βιώσει αυτό, τότε παρόμοιο συναίσθημα είναι όταν ένα σας μεγάλο θέλω εκπληρώνεται. Είναι ακριβώς όπως όταν ένα παιδί παίρνει το αγαπημένο του παιχνίδι.
Έτσι λοιπόν κάνουμε τον σταυρό μας με αυτή την εσωτερική κατάσταση όσο πιο συχνά μπορούμε μέσα στην μέρα μας. Μπορούμε να το συνοδέψουμε, με ένα απλό και λιτό «Θεέ μου». Όσο αυτός ο θεραπευτικός σύμβουλος γιατρός μπαίνει μέσα μας, τόσο θα αρχίζει το σώμα μας να λαμβάνει τα μηνύματα θεραπείας.
Φτάνει άραγε αυτό για να θεραπευτούμε ?
Όχι δεν φτάνει, καθώς όλοι μας έχουμε μία ζωή η οποία από μας απαιτεί κάθε μέρα διάφορα. Οπότε κάθε μέρα συλλέγουμε από το περιβάλλον μας στα αισθητήρια όργανά μας μηνύματα πολλαπλά. Όχι στόχος μας δεν είναι να αρχίσουμε να δίνουμε μάχη με την καθημερινότητά μας. Απλώς μπορούμε για την ώρα να χαλαρώσουμε, να ηρεμίσουμε και να πούμε στους εαυτούς μας ότι όλα θα πάνε καλά. Αυτό να το λέμε σε εμάς με την καρδιά μας. Λάθη όλοι κάναμε και ενδεχωμένος να κάνουμε. Το ζητούμενο είναι τα λάθη μας να φύγουν από τη ζωή μας μια για πάντα. Και αυτό είναι εφικτό, αρκεί να έχουμε πίστη στον εαυτό μας και στον Θεό. Αφού Εκείνος μας έχει απόλυτη εμπιστοσύνη και επιλέγει να μας φωτίζει κάθε λεπτό, όσο μπορούμε να ενισχύσουμε την πίστη στους εαυτούς μας. Και όχι αυτό δεν είναι εγωιστικό. Καθώς Εκείνος είπε να αγαπήσουμε τον πλησίον μας ως εαυτό. Και πως μπορείς να αγαπήσεις αν δεν έχεις εμπιστοσύνη. Η αγάπη θα είναι τμηματική. Έτσι λοιπόν η διαδρομή προς την αναστύλωση της πίστης στον εαυτό μας θα μας δώσει και τη γέφυρα ενότητας με τον Θεό.

Συνεχίζεται…..

Ετικέτα ( αποκαλύπτω )

Δωροθέα