Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Μπορώ να γίνω θεραπευτικό κανάλι ( μέρος 7ο)

Μπορώ να θεραπεύσω κάποιους φόβους και ανασφάλειες.

Η όσφρηση μας είναι οδηγός των περισσότερων συναισθηματικών μας μπλοκαρισμάτων. Χωρίς εμείς να είμαστε σε θέση να το καταλάβουμε. Μέσα από την όσφρησή μας ρυθμίζονται τα νεύρα του εγκεφάλου και εμείς δεν έχουμε και πολύ την δυνατότητα να καταλάβουμε και να αντιληφθούμε το μέγεθος της επιρροής αυτής.
Η όσφρηση για παράδειγμα του ξυσμένου μολυβιού σας λέει κάτι ? Σίγουρα σας λέει. Ίσως να σας φέρνει νοσταλγία. Η όσφρηση ενός βιβλίου, μήπως σας θυμίζει τα πρώτα χρόνια στο σχολείο? Αυτές οι μνήμες μέσα από την όσφρηση μήπως ενεργοποιούν και ένα σφίξιμο στο στομάχι σας. Μήπως αυτό το σφίξιμο είναι ένα άγχος το οποίο ενεργοποιείται από τις εικόνες οι οποίες αναπηδούν από την όσφρηση αυτή ?


Έχετε την δυνατότητα ή έχετε ποτέ παρατηρήσει ότι το σπίτι σας έχει την δική του προσωπική μυρωδιά. Δηλαδή έχει μία ταυτότητα ?
Αυτή η ταυτότητα της όσφρησης είναι μία δική σας ταυτότητα η οποία υπάρχει μέσα σας, σαν ένα τζουκ μποξ και το κέρμα – είναι η όσφρηση η οποία επιλέγει ανάλογα με την μυρωδιά την διάθεση που θα έχετε.
Τώρα μπορείτε να κάνετε μία αναδρομή στο χθες με οδηγό την αναπνοή και τη μυρωδιά. Αν έχετε ένα φαγητό το οποίο ούτε να το μυρίσετε δεν θέλετε σίγουρα δεν είναι η μυρωδιά που σας ενοχλεί, αλλά μία σκηνή- συμβάν που βιώσατε εκεί στην παιδική σας ηλικία η οποία στους νευρώνες του εγκεφάλου μας αποτυπώθηκε ως ενοχλητική.
Τα παιδιά έχουν την ιδιότητα να επεξεργάζονται την πληροφορία της μυρωδιάς η οποία μπορεί να συνδυαστεί με ένα ξύλο, με μία τιμωρία, με μία απόρριψη γενικά δηλαδή με μία σκηνή φόβου ή πόνου. Έτσι κάθε φορά που έρχεται μπροστά μας η μυρωδιά, πριν εμείς προλάβουμε να σκεφτούμε, μας χαλάει η διάθεση.
Τέτοιες μυρωδιές ίσως να είναι αρκετές. Και μόνο εσείς μπορείτε να τις ανακαλύψετε. Ο τρόπος είναι να αναζητήσουμε αν όντως μας φταίει η μυρωδιά ή αν κάτι μας έρχεται από την ταυτότητα της όσφρησής μας στην επιφάνεια.
Όχι το ζητούμενο μας δεν είναι να πάτε κόντρα σε όλο αυτό και να υποχρεώσετε τον εαυτό σας να φάει, γιατί αυτό δεν θα το λάβει ως θεραπεία το μέσα σας, αλλά σαν τιμωρία. Ούτε στόχος είναι ξαφνικά να προσπαθήσετε να πιέσετε τους εαυτούς σας να νιώθουν καλά με την μυρωδιά αυτή. Αλλά να νιώσετε τον πόνο ο οποίος βγαίνει από την πληροφορία αυτή. Να αγκαλιάσετε με κατανόηση και στοργή τον εαυτό σας. Με αυτό το πρώτο βήμα αγάπης το μέσα σας θα λάβει την πληροφορία αγάπης και θα αρχίσει να νιώθει καλύτερα. Άλλωστε όλη αυτή η ένταση η οποία προήλθε από την μυρωδιά δεν έχετε την απόλυτη εικόνα ίσως από πού και από πότε έχει ενεργοποιηθεί. Αλλά υπάρχει ένα μεγάλο ενδεχόμενο όλο αυτό να ευθύνεται για πάρα πολλά στη ζωή σας, όπως η χαμηλή σας αυτοεκτίμηση, όπως το να τρώμε τα νύχια μας, όπως η διάθεσή μας για ποτό και ένα σωρό άλλα που μπλοκάρουν το νευρικό μας σύστημα.
Το να θεραπεύσω το νευρικό μου σύστημα και να επιτρέψω στον εαυτό μου να απαλλαγεί με οδηγό τη γνώση και την αγάπη είναι το καλύτερο ζητούμενο μας.
Άρα μπορείτε να κάνετε την εξής καταγραφή.
Ποιες μυρωδιές σας ενοχλούν.
Ποιες μυρωδιές απεχθάνεστε.
Ποιες μυρωδιές σας οδηγούν σε ασφάλεια.
Γενικά «παίξτε» με τις μυρωδιές όλες.
Ύστερα ρωτήστε το μέσα σας να σας απαντήσει στα γιατί.
Γιατί με ενοχλεί η τάδε μυρωδιά. Αφήστε το μυαλό σας να σας ταξιδέψει. Η λύση είναι εκεί πίσω στα παιδικά μας χρόνια.
Ρωτήστε τον εαυτό σας, σήμερα πως νιώθω όταν έρχεται αυτή η μυρωδιά ? Πότε και με ποιο τρόπο αυτή η μυρωδιά μου αλλάζει τη διάθεση ?
Όλη αυτή η συζήτηση με τους εαυτούς σας, να θυμάστε ότι θα μετατραπεί σε θεραπεία, σε βάθος χρόνου. Όταν θα αρχίσετε να εξηγείτε στους εαυτούς σας, ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβάστε πια.
Στην δική μου περίπτωση δύο μυρωδιές με έφερναν σε ταραχή και αναστάτωση και ήταν και οι δύο από την εποχή του νηπιαγωγείου. Η μία ήταν η κοτόσουπα και η άλλη μία κρέμα σοκολάτα. Για την κρέμα σοκολάτα, ήταν λίγο παράξενο καθώς στη σοκολάτα έχω αδυναμία. Οπότε μου ήταν δύσκολο να βρω τον λόγο που τη συγκεκριμένη κρέμα όχι μόνο δεν την ήθελα αλλά μου προκαλούσε μεγάλη αναστάτωση.
Όταν μέσα από την έρευνα μου, αλλά και από ένα τυχαίο συμβάν έμαθα ότι η δασκάλα μου, στο νηπιαγωγείο, καλή της ώρα, με έδειρε για να γράφω με το δεξί, καθώς ήμουν αριστερόχειρας. Όλο αυτό για τους νευρώνες μου, ήταν σαν μία κατεδάφιση. Όπου όμως δεν μου είχε πάει στο μυαλό ότι η κοτόσουπα, αλλά και η κρέμα μου έφερναν στην μνήμη μου το ξύλο, τις φωνές και τον τρόμο. Και όχι μόνο, αλλά ενεργοποίησαν και την ονυχοφαγία.
Σήμερα μπορώ να πω, μετά από την αναζήτηση μου, αλλά και όλη την αγκαλιά προς το συναίσθημά μου, είμαι μία χαρά. Ούτε ταράζομαι, αλλά τρώω με χαρά και την κοτόσουπα και την κρέμα, όπου επιλέγω συνειδητά πια να τα φτιάξω εγώ. Και όχι μόνο, αλλά σταμάτησε και η ονυχοφαγία μου.  
Όπως είπα και παραπάνω, δεν είναι στόχος μας απαραίτητα να δεχτούμε την μυρωδιά και την όποια γεύση, αλλά να αγκαλιάσουμε αυτό το μικρό μας παιδάκι, το οποίο για κάποιο λόγο σύνδεσε τον πόνο και τον φόβο με τις μυρωδιές του χώρου του.
Έτσι θα δώσω άλλο ένα παράδειγμα, αν σας ενοχλεί ο γιατρός ή ένα ιατρείο ή νοσοκομείο, το σίγουρο είναι ότι είναι δεμένο με μία μυρωδιά η οποία μας προκάλεσε φόβο.

Η έρευνα αυτή είναι μαγική και λυτρωτική. Και σταδιακά θα σας περάσει από τις δύσπνοιες του φόβου στην ηρεμία της αγάπης.

ετικέτα ( αποκαλύπτω )

Δωροθέα