Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Πόσο μ’ αγαπάς ?

Μια ερώτηση που την κάνουμε συχνά μεταξύ μας. Μία ερώτηση που απάντηση δεν έχει γιατί δεν μπορούμε να δώσουμε αυτό το πόσο, κι έτσι βάλαμε ως όριο «ως τον ουρανό». Για να δείξουμε το άπειρο και το απεριόριστο μέγεθος της αγάπης μας.


Η αγάπη δεν είναι μία τυπική διαδικασία του μυαλού και δεν στέκεται στα τυπικά, αλλά στα ουσιαστικά εσωτερικά.
Έτσι είναι και η προσευχή. Είναι μία εσωτερική ουσιαστική διαδικασία. Και όταν υπάρχει η αγάπη μας προς τον Θεό δεν χρειάζεται τυπικότητα.
Άρα η αγάπη και η προσευχή είναι δύο ιδιότητες της καρδιάς που αναπτύσσονται εσωτερικά και το πόσο ή το ποσό δεν μπορεί να οριστεί. Όταν καταφέρω να δώσω όριο τότε οι δύο αυτές καταστάσεις βρίσκονται στους τύπους και στο μυαλό μας.
Αλλά ότι έχει η καρδιά μας μέσα της ως προς την αγάπη και την προσευχή είναι μία εσωτερική ουσιαστική διαδικασία.
Η προσευχή είναι μία ανάγκη, είναι τροφή και μπορεί να έχει ανάπτυξη μόνο εσωτερικά. Γι’ αυτό κι Εκείνος μας ζήτησε να μην κάνουμε προσευχές σε πλατείες και φανερά, αλλά εκεί μέσα στην καρδιά μας. Όπου είναι ένας τόπος ησυχίας και ένας τόπος όπου από εκεί δεν μπορεί να μας πάρει κανείς τίποτε.
Όλα όσα είναι έξω από εμάς μπορεί να μας τα πάρει ο καθένας. Αλλά ότι είναι μέσα στην καρδιά μας κανείς δεν μπορεί να μας το πάρει, παρά μόνο αν το επιτρέψουμε.

ετικέτα ( Πνευματικότητα ) 

Δωροθέα