Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Ο «τροχονόμος» της σκέψης.

Μείνε στο δωμάτιο σου, κοίτα και προσπάθησε να ελέγξεις τα «σταγονίδια» σκόνης που μπαίνουν και βγαίνουν από το δωμάτιο. Δεν μπορείς. Γιατί δεν έχει η όραση σου αυτή τη δυνατότητα. Θα μπορέσεις να αντιληφθείς τη σκόνη όταν γίνει ορατή πάνω σε ένα έπιπλο.
Μπορείς άραγε να πεις ή να κατευθύνεις την σκόνη σε ποια έπιπλα να καθίσει και σε ποια όχι ?
Κάπως έτσι είναι και ο έλεγχος του μυαλού σου. Όσο προσπαθώ να έχω τον έλεγχο, απλώς χάνω τον χρόνο μου, αδικώ τον εαυτό μου όταν επιμένω σε αυτή την «τεχνική».  


Το να δίνω κατεύθυνση στη σκέψη μου κι αυτό είναι άδικο και εξουθενωτικό. Άσε που θα με φέρει αντιμέτωπο με την θλίψη, γιατί θα νιώσω πόνο όταν δω ότι οι προσπάθειές μου για να κατευθύνω τις σκέψεις μου σε θετικές / αρνητικές δεν ήταν και ούτε είναι εύκολη υπόθεση. Καταναγκασμός γίνεται να οδηγώ τις σκέψεις μου προς την θετική τους μόνο κατεύθυνση. Η μάχη αυτή είναι μία μάχη γιγάντων που το μόνο που θα καταφέρω θα είναι να ζω συνέχεια μέσα σε ένα ψέμα. Γιατί θα ανακαλύπτω πως δεν υπάρχει πάντα το θετικό αποτέλεσμα που αναζητώ ή κατευθύνω. Είναι δηλαδή το ίδιο ακριβώς με τη σκόνη. Θα ξεσκονίσω και λίγες μέρες μετά η σκόνη θα έχει καθίσει πάλι κατ’ επιλογή της όπου εκείνη θέλει.
Έτσι οι σκέψεις μας είναι όπως η σκόνη, οι μύγες, τα κουνούπια, οι αράχνες.
Όταν δεν υπάρχουν παράθυρα ή όταν δεν υπάρχει καθόλου κτίσμα, αυτά τα έντομα αλλά και η σκόνη υπάρχει παντού σε ένα χωράφι ή οικόπεδο. Έτσι είναι ο άνθρωπος που δεν έχει οδηγηθεί στην Πνευματική δημιουργία κτίσματος. Έτσι ο άνθρωπος αυτός είναι εντελώς εκτεθειμένος και «έρμαιο» των σκέψεων του. Όπου όποια προσπάθεια κι αν κάνει ως προς τις σκέψεις του απλώς θα νομίζει ότι κάνει τον τροχονόμο στα έντομα- σκέψεις και θα έχει την φαντασία ότι τα κάνει κουμάντο. Θα φαντάζεται και θα οραματίζεται ότι τις τακτοποίησε και θα βιώνει μία πλάνη. Όσες θετικές δηλώσεις κι αν κάνει και να λέει στα έντομα- σκέψεις εκείνες θα κάνουν ότι θεωρούν σωστό.
Όλο αυτό λοιπόν το βιώνει ο άνθρωπος που δεν έχει μπει στην δημιουργία «Πνευματικής οικοδομής». Η Πνευματική οικοδομή δημιουργείται με υποδομή και υπομονή. Το οίκημα = καρδιά το οποίο θα γίνει η βάση του ανθρώπου δημιουργείται από τον Ιησού Χριστό, ο οποίος μετά από την δική μας θέληση, αναλαμβάνει να μας οδηγήσει και να μας διδάξει. Τότε αρχίζουν να μπαίνουν τα πρώτα τείχη. Αυτά τα τείχη όχι δεν ελέγχουν τη σκέψη, αλλά την βοηθάνε να μείνει έξω από το οίκημα. Γιατί στο οίκημα αυτό έχει αρχίσει να κατοικεί η διάθεση για Πνευματική ανάπτυξη και τότε οι σκέψεις αναδιοργανώνονται και από ενοχλητικά έντομα γίνονται στην αρχή μέλισσες οι οποίες αρχίζουν να δημιουργούν μέσα στην καρδιά μας τις κερήθρες, για να βάλουν εκεί μέσα νέους γόνους – σκέψεις από μέλι- βάλσαμο.
Όσο το οίκημα αυτό δημιουργείται αργά και σταδιακά μπαίνουν και τα παράθυρα και οι πόρτες ασφαλείας. Όπου από εκεί και μετά οι σκέψεις δεν είναι πια σκέψεις αλλά πηγή Πνεύματος και μάλιστα Αγίου.
Το μυαλό από εκεί που είχε σκέψεις οι οποίες κάποιες φορές ήταν ασύμμετρες δεν υπάρχουν πια. Όχι γιατί εμείς κάναμε τον τροχονόμο και επειδή ζούμε σε πλάνη. Αλλά γιατί επιλέξαμε τον δρόμο του Πνεύματος ο οποίος μας οδηγεί στην ηρεμία του νου με οδηγό την ασφάλεια και την απλότητα. Γιατί καθώς ο ίδιος ο Ιησούς μας διδάσκει και μας οδηγεί στο πώς να «φράξουμε» το χωράφι μας, έρχεται η στιγμή που πια όλο μας το οίκημα έχει πιάσει και αγκαλιάσει όλο μας το χωράφι. Έτσι σώμα, μυαλό και καρδιά χορεύουν στον ρυθμό της Πνευματικής κλίμακας Εκείνου.
Συνέχισε να προσπαθείς να ελέγχεις και να κατευθύνεις τη σκέψη σου και η ζωή σου θα πάει στράφι. Επέλεξε να βάλεις οδηγό Εκείνον και τότε οι σκέψεις σου θα μεταστραφούν σταδιακά από τη φώτιση.
Εκείνος σου είπε ότι θετικό και αρνητικό δεν υπάρχουν, αλλά υπάρχει η αγάπη, η ενότητα.  
Αυτά που γίνονται στον άνθρωπο φωτεινός οδηγός για την Πνευματική αυτή ανάπτυξη είναι η Αγία Τριάδα η οποία κατοικεί μέσα μας.  
Θετικές – αρνητικές σκέψεις και ο διαχωρισμός τους είναι ένα βάσανο και ένα μαρτύριο το οποίο το μόνο που θα σε κάνει θα είναι να νιώθεις ότι είσαι πάνω σε ένα ξυράφι. Και θα προσπαθείς να κάνεις ή να μάθεις ισορροπία. Κι όμως η ισορροπία δεν έρχεται έτσι. Γιατί θα φτάσει μία μέρα που θα κουραστείς πάρα πολύ από αυτήν την προσπάθειά σου να κρατάς μόνο τις θετικές σκέψεις- δηλώσεις και φυσικά αυτό θα σε οδηγεί να αποφεύγεις κάθε τι αρνητικό. Όπου τελικά ενώ θα κρατάς γερά το πηδάλιο μόνο στα θετικά και η ζωή θα σε πηγαίνει και στα αρνητικά. Και εκεί θα αναζητάς τι δεν λες σωστά και τι δεν κάνεις σωστά. Και τότε θα ψάξεις παραπάνω και θα ανακαλύψεις και τον δημιουργικό οραματισμό – διαλογισμό. Και επίσης τις θετικές δηλώσεις και θα βασίζεσαι πάνω σε ένα μπαλόνι. Το οποίο όσο εσύ βασίζεσαι πάνω του τόσο αυτό φουσκώνει και φουσκώνει… και όταν αυτό θα σπάσει… ανάλογα με το μέγεθος του θα βρεθείς στην άσχημη θέση – πτώση.
Γι’ αυτό η Πνευματική ανάπτυξη είναι ο βοηθός και ο Ιατρός Ιησούς γίνεται οδηγός για να θεραπευτεί κάθε γωνιά του μυαλού.

Βάζουμε στόχο την Φώτιση η οποία όπως είπε κι Εκείνος θα μας οδηγήσει μέσα από το Άγιο Πνεύμα, να μιλάμε «ξένες γλώσσες», δηλαδή ο απόλυτος μετασχηματισμός του μυαλού, σε νου και σε Πνεύμα Άγιο.

ετικέτα ( αναγέννηση ) 

Δωροθέα