Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2016

Μπορώ να γίνω θεραπευτικό κανάλι ( μέρος 8ο)

Οι αισθήσεις μας, οδηγός θεραπείας μέσα από την αναγνώριση.

Οι αισθήσεις μας λοιπόν φτάνουν στο σημείο να μπλοκάρουν όλο μας το σώμα και να λειτουργούν τις περισσότερες φορές αυτόβουλα κι εμείς έχουμε μικρή συμμετοχή σε αυτές και ας μοιάζει ότι έχουμε τον έλεγχο τους.


Η ακοή, η όσφρηση και η όραση είναι αυτές που λειτουργούν μόνες τους. Ο δύο από αυτές και κατά τη διάρκεια του ύπνου μας.
Ο εγκέφαλός μας λαμβάνει τις πληρόφορίες μέσα από τις αισθήσεις μας και μας οδηγεί να ενεργοποιηθούν οι αισθήσεις μας. Γι’ αυτό αν θυμάστε όταν ήμασταν παιδιά δεν μας άφηναν να είμαστε σε συζητήσεις που έκαναν οι μεγάλοι, αλλά και σε εικόνες οι οποίες θα μας προκαλούσαν ταραχή.
Έτσι τα συναισθήματά μας κυρίως τα βασικά ενεργοποιούνται από τις αισθήσεις μας. Για παράδειγμα όταν το περιβάλλον μας είναι γεμάτο από φωνές και απειλές, αυτές τις πληροφορίες ο εγκέφαλος τις λαμβάνει και τις ενεργοποιεί μέσα από την ανάσα μας σε συναίσθημα. Όχι ο κάθε ήχος δεν έχει την ίδια επιρροή σε κάθε άνθρωπο. Σε αυτό το κομμάτι, στην επιρροή δηλαδή παίζει ρόλο η προσωπικότητα και το αποτύπωμα της ψυχής. Άρα λοιπόν ήχος που ακούγαμε σε παιδική ηλικία μαζί με την προσωπικότητα και την ψυχή μας δημιουργεί τη νέα βάση «δεδομένων» στον εγκέφαλο μας, δηλαδή αλλαγή ανάσας και συναίσθημα.
Για παράδειγμα αν ένα παιδί βρίσκεται μόνιμα εκτεθημένο σε καβγάδες και φωνές τότε η ανάσα του θα αλλάξει και θα ενεργοποιήσει φόβο, θυμό, ντροπή κλπ. Ο τρόπος που θα εκδηλώσει όλα αυτά το παιδί θα είναι είτε παθητικός είτε ενεργητικός. Η ένταση όλου αυτού οδηγεί αυτόματα στα πρώτα μπλοκαρίσματα των ορμονών κυρίως του λόγου- θυρεοειδούς αδένα ή πάγκρεας – νεανικός διαβήτης ή στις ωοθήκες. Όλα αυτά θα μπλοκάρουν την ανάπτυξη τη σωματική αλλά και την νοητική. Και είναι και οι βασικές αιτίες που γεννιούνται τα πάθη, όπως αδηφαγία, ασέλγεια σωματική, θλίψη, θυμό, ζήλια- φθόνο κλπ.
Όμως εμάς τώρα που μεγαλώσαμε μας ενδιαφέρει να αλλάξουμε όλο αυτό υπέρ μας, γιατί όλο αυτό στην εξέλιξή του μας φέρνει αντιμέτωπους με τις βασικές ασθένειες, αλλά και για τις περισσότερες απώλειες στη ζωή μας.
Αφού είδαμε ότι οι 3 αισθήσεις μας είναι «υπεύθυνες» για όλο αυτό που βιώνουμε τώρα μπορούμε να βρούμε πώς ξεκίνησε όλο αυτό στη ζωή μας.
Μπορούμε να κάνουμε καταγραφή όλα όσα μας ενοχλούν ως προς τις 3 αυτές αισθήσεις.
Τι μας ενοχλεί να ακούμε, φωνές για παράδειγμα ? Μπορούμε να αναζητήσουμε τις αλλαγές που έχει το σώμα μας σε ένα τέτοιο άκουσμα. Η ανάσα μας πως είναι εκείνη την ώρα ? Πόσο νιώθουμε μουδιασμένοι και δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε. Εξωτερικεύουμε όλο αυτό ? Ή επιλέγουμε ξεσπάσματα όπως σε φαί, σε ποτό ή σε κάτι άλλο. Ποιο συναίσθημα βγαίνει στην επιφάνεια?
Το συναίσθημα αυτό κάτω από ποιες συνθήκες εμφανίζεται πάλι ? Μήπως όταν εμφανίζεται το συναίσθημα στις άλλες συνθήκες υπάρχει ένα κοινό άκουσμα ? Δηλαδή να υπάρχει κοινό άκουσμα ή ακούσματα στον χώρο της εργασίας μου ή από τον/ την σύντροφό μου και έρχεται στην επιφάνεια κάποιο συμβάν από το χθες ?
Το ίδιο «βήμα» μπορούμε να ακολουθήσουμε και για την όραση μας, αλλά και για την όσφρησή μας.
Μέχρι που θα καταλάβουμε ότι όλα ξεκινούν από εκεί.
Δηλαδή η τυχόν διάθεσή μου για φαγητό έχει να κάνει με ακούσματά μου, με εικόνες που έβλεπα και με μυρωδιές που κυριαρχούσαν στον χώρο συνδυασμένες με τις εικόνες και τα ακούσματα.
Οπότε αν έχουμε παρατηρήσει ότι έχουμε ανασφάλειες – φοβίες και θυμούς, απλώς τώρα ξέρουμε ότι είναι η κατάληξη των αισθήσεων μας. Οι οποίες αυτές 3 αισθήσεις επηρεάζουν και τις άλλες δύο, γεύση και αφή. Οι γευστικές μας συνήθειες αλλά και οι επιλογές μας ως προς το σώμα μας είναι η κατάληξη των 3.
Πριν κατηγορήσω τον εαυτό μου και τον κατατάξω καλό είναι να αναζητήσω ποιος δρόμος αισθήσεων με έφερε να είμαι απόμακρος, ανασφαλής, χαμηλών τόνων, επιθετικός, αυταρχικός κλπ.
Καθώς κάθε χαρακτήρας δημιουργήθηκε από τότε μέσα από την ένωση των αισθήσεων και της προσωπικότητάς μου.
Συνεχίζεται….

Ετικέτα ( αποκαλύπτω)


Δωροθέα