Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

Ένα είναι σίγουρο..ότι τίποτε δεν είναι σίγουρο.

Εξασφάλιση, σταθερότητα αυτά είναι που ζητάει ο καθένας από μας για να νιώθει ηρεμία και χαλάρωση.
Όμως αν δούμε τη ζωή με ολοκληρωμένη αντίληψη, θα παρατηρήσουμε ότι τίποτε δεν είναι σίγουρο. Όχι αυτό δεν είναι αρνητική διαπίστωση, ούτε πεσιμιστική, αλλά η πραγματική διάσταση της ζωής.


Εμείς τι κάνουμε ? Κάνουμε προσπάθειες να παγώσουμε τον χρόνο, να κλείσουμε καταστάσεις ή ανθρώπους σε κλουβιά για να είμαστε σίγουροι και εξασφαλισμένοι για ένα αύριο.
Μα η ζωή είναι ένας ποταμός. Ένας ποταμός ο οποίος αρχίζει να υπάρχει για μας με την έναρξη της ζωής μας. Ο ποταμός ποτέ μα ποτέ δεν είναι ίδιος ακόμη και ένα λεπτό μετά, σε κανένα του σημείο. Το ίδιο είναι και η ζωή μας. Ένα ταξίδι ποταμού, ένα ταξίδι με ανατροπές. Αυτή η μορφή της ζωής που μοιάζει με την αστάθεια και την τραμπάλα, είναι η γοητεία της, αλλά και η βάση της φιλοσοφίας. Καθώς και ο Σωκράτης τι μας είπε? Ότι ένα γνωρίζω ότι τίποτε δεν γνωρίζω. Έτσι και η ζωή, όταν της τοποθετήσω ένα γνωρίζω, ένα έχω, ένα είμαι κλπ, εκείνη θα βρει τον τρόπο να μου δώσει τις ανατροπές. Όχι ως τιμωρία, αλλά έτσι είναι η ζωή, μία μόνιμη κίνηση στην οποία δεν χρειάζεται να κάνω προσπάθειες να είμαι σταθερός, αλλά να μπορώ μέσα σε αυτή την διαδρομή της να κινούμε. Ο πλανήτης μας είναι σε μία μόνιμη κίνηση και εμείς το ίδιο. Άρα η σταθερότητα που αναζητούμε βρίσκεται στην κίνηση και όχι στην ακινησία.
Άρα το να προσπαθήσω να παγώσω τον χρόνο, λες και είμαι φωτογραφία, δεν γίνεται καθώς κάθε λεπτό είμαι εντελώς διαφορετική από το προηγούμενο. Κάθε λεπτό η πυκνότητα του σώματός μας είναι εντελώς διαφορετική με κάποια στοιχεία παρόμοια, αλλά όχι ίδια με το πριν και με το χθες, άρα ούτε ίδια με το αύριο.
Ένα είναι το σίγουρο λοιπόν ότι τίποτε δεν είναι σίγουρο. Την εξασφάλιση που ζητάμε μπορούμε να την έχουμε μόνο όταν είμαστε ήρεμοι και χαλαροί.
Και αφού τίποτε δεν είναι σίγουρο, ούτε ακόμη και οι ίδιες μας οι σκέψεις ή οι ιδέες, δεν υπάρχει κανένας λόγος να χάνουμε χρόνο ή χρόνια από τη ζωή μας προσπαθώντας να ρυθμίσουμε το αύριο και να κρατήσουμε κάποιες καταστάσεις ίδιες.
Το ίδιο όπως και να έχει ως ένα σημείο είναι σάπιο.
Οπότε αν δεχτούμε ότι η ζωή είναι ένα ποτάμι και εμείς κινούμαστε μέσα σε αυτό, αν δημιουργούμε λίμνες, δηλαδή νερά στάσιμα, θα ξέρουμε ότι αυτή η στασιμότητα ούτε εξέλιξη είναι, αλλά έχει και μία φθορά.
Δεν χρειάζεται να μας τρομάζει όλο αυτό, αλλά να μας δώσει τη γνώση πως τώρα είναι η ώρα, τώρα είναι η στιγμή. Να μάθουμε να περπατάμε το μονοπάτι της ζωής ανέμελα και ήρεμα.

Δεν εγκλωβίζω και δεν εγκλωβίζομαι, δεν καθορίζω και δεν καθορίζομαι. Αλλά απλώς συνυπάρχω μέσα στο αρμονικό δυναμικό του, ξεδιπλώνω την ζωή μου βήμα βήμα.

ετικέτα ( ελευθερία ) 

Δωροθέα