Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Η μητέρα «θλίψη» και ο πατέρας «πόνος»

Η μητέρα «θλίψη» και ο πατέρας «πόνος»
Γεννούν τον υιό τους φόβο και την κόρη τους απόγνωση.
Έτσι ξεκινάει το «έργο» στην ζωή.
Ενεργοποιείται μέσα σε μας η θλίψη, από την παιδική μας ηλικία, με διάφορα συμβάντα. Κυρίως μαθαίνουμε την αμοιβή και ότι για να πάρουμε κάτι θα πρέπει να το αξίζουμε. Και κάθε μας προσπάθεια για την αμοιβή έρχεται να την συναντήσει η απογοήτευση, δηλαδή η έναρξη της θλίψης. Καθώς δεν κάνουμε ή δεν είμαστε όπως θα ήθελε το περιβάλλον μας.

Μην παίρνεις ότι δεν σου ανήκει… γιατί θα το χρωστάς

Μην παίρνεις ότι δεν σου ανήκει, γιατί θα το χρωστάς και δεν θα ξέρεις πότε και με ποιο τρόπο η ζωή, θα σου το φέρει μπροστά σου για να το «πληρώσεις» με τι τόκο και με τι κόστος.
Η εντιμότητα είναι μία εσωτερική ετοιμότητα. Ετοιμότητα που σου δείχνει τι να πάρεις, πότε να το πάρεις και φυσικά αν σου ανήκει.

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Το κλειδί της ευγνωμοσύνης.

Η ευγνωμοσύνη είναι ένα υπέρτατο αγαθό στον άνθρωπο για όλη του τη ζωή. Είναι η εκτίμηση σε βάση αγάπης και χαράς. Όλο αυτό εκπέμπεται από το εσωτερικό μας κομμάτι, όπως ακριβώς ο χτύπος της καρδιάς μας.
Όμως κάποιοι από μας την ευγνωμοσύνη την έχουν με το μέτρο ή με το σπάνιο ή με προϋποθέσεις.

Το κακό δεν ντρέπεται αλλά τρέφεται..

Έχουμε σκεφτεί, πως το κακό που συμβαίνει δεν ντρέπεται, αλλά τρέφεται κάθε φορά που εμείς του δίνουμε σημασία? Το κακό δεν μπορεί να καταλάβει την ένσταση, τον πόνο, την θλίψη. Αλλά τρέφεται από αυτά και φουντώνει, ανασυγκροτείται και «παίρνει θάρρος» για να συνεχίσει.

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Καλό παιδί ή καλός μαθητής ?

Μεγάλη η διαφορά.
Δεν είναι απαραίτητο συστατικό καλοσύνης, ο καλός μαθητής, πάντα.
Καλό παιδί να είναι, είτε είναι καλός μαθητής, είτε όχι.
Όλα τα παιδιά είναι καλά παιδιά, το μόνο που χρειάζονται για να το δείξουν είναι η αγάπη και η εμπιστοσύνη.

Και εμείς στο «ύψος» μας…

Κάθε παιδί σε κάθε εποχή έρχεται αντιμέτωπο με τις επιλογές των «μεγάλων». Η κάθε εποχή έχει τα δικά της και έτσι τα παιδιά είναι υποχρεωμένα να κάνουν το θέλημα των «μεγάλων» όχι γιατί το νιώθουν ή το θεωρούν σωστό, αλλά γιατί είναι αναγκασμένα.
Παιδιά που βιώνουν και βίωσαν τον πόλεμο, την πείνα, την φτώχεια, την βία, το ξύλο.  Γιατί οι «μεγάλοι» το ή τα επέλεξαν αυτά τα παραπάνω μονοπάτια, θεωρώντας δε τους εαυτούς τους, οι μεγάλοι, σωστούς και μυαλωμένους.

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

Το ταξίδι της ψυχής

Η ψυχή είναι ένα μεγαλείο, η οποία ταξιδεύει ανά τους αιώνες. Βρίσκεται μέσα σε ένα κανάλι ενέργειας . Ένα κανάλι που ενώνει τους 7 νόμους του Σύμπαντος με το Πάτερ Ημών.
Για να το πω πιο σωστά αρχίζει με την εκπαίδευσή της στους 7 νόμους του Σύμπαντος για να φτάσει κάποτε να γίνει το Πάτερ Ημών.
Το κανάλι – ενέργεια που βρίσκεται η ψυχή είναι θεόρατο και μη ορατό.
Οι 7 νόμοι του Σύμπαντος ενεργοποιούνται όταν η ψυχή μπαίνει μέσα στην κοιλιά της μαμάς.

Ρίξε φως στη σκιά σου…

Κάθε άνθρωπος έχει μία φωτεινή πλευρά και μία πλευρά με σκιά.
Η σκιά είναι μέρος του εαυτού μας που ακόμη δεν έχει εισέλθει το φως. Ποιο φως όμως?
Το δικό μας φως, από τη δική μας φωτεινή πλευρά.

Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Θέλει αρετή και τόλμη…

Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία ( Ανδρέας Κάλβος )
Μία φράση η οποία ενώνει, γεφυρώνει τα δύο βασικά υλικά της ελευθερίας.
Η ελευθερία γίνεται τρόπος ζωής και στάση ζωής με αυτά τα δύο υλικά.
Όμως εμείς πήραμε μόνο την τόλμη και ενώσαμε την ελευθερία με την μάχη, με τον πόλεμο, με την αντιπαλότητα.

Ο πόνος και τα λουλούδια.

Ο πόνος στην καρδιά του ανθρώπου είναι σαν τα λουλούδια. Είναι σαν τα λουλούδια που είναι ακόμη κλειστά και σταδιακά ανοίγουν τα πέταλά τους. Θέλει πολλή δύναμη για να ανοίξει ένα λουλούδια τα πέταλά του, θέλει πολλή δύναμη για να ανοίξει η καρδιά τα πέταλα του πόνου. Μόνο που εμείς σε αυτή τη δύναμη νομίζαμε ότι ο πόνος είναι αδυναμία και μία άχρωμη, μαύρη, άοσμη κατάσταση.
Κι όμως ο πόνος έχει και χρώμα αλλά και άρωμα.

Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017

Αν το περιβάλλον σου, κάνει «θόρυβο»…

Το περιβάλλον = η ζωή του κάθε ανθρώπου έχει έναν «ήχο». Ο κάθε άνθρωπος δηλαδή ζει και βιώνει προβλήματα και δυσκολίες. Μέσα σε αυτόν τον «ήχο» από το περιβάλλον μας αν νιώθουμε θόρυβο και όχι μελωδία, τότε χρειάζεται να αναζητήσουμε πως αυτός ο θόρυβος δημιουργείται.
Τότε αναζήτησε τον δικό σου εσωτερικό θόρυβο. Μέσα σου είναι ο θόρυβος και εκδηλώνεται εξωτερικά για να τον δεις. Για να δεις ότι αυτά που σε ενοχλούν έξω από σένα υπάρχουν μέσα σε σένα με την ίδια ένταση.

Πότε φοβάσαι ?

Φοβάσαι όταν δεν πιστεύεις.

Η πίστη είναι ένα βασικό κλειδί ισορροπίας, αρμονίας, ευημερίας.
Η πίστη είναι οδηγός εσωτερικός που χρειάζεται να ενεργοποιηθεί.

Πότε φοβάσαι ?

Όταν δεν πιστεύεις ?

Σε τι ?
Σε σένα, στον στόχο σου, στη σχέση σου, στη δουλειά σου, σε κάθε τι δηλαδή.

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Τι μου τέλειωσε ?

Υπομονή ? Ηρεμία ? Πίστη ?
Αυτά δεν τελειώνουν ποτέ. Δεν σταματούν καθώς είναι μέσα μας και είναι ο ρυθμός του σώματός μας, είναι ο χτύπος της καρδιάς μας, οι ανάσες μας, ολόκληρο το είμαι μας.
Αν νιώθουμε ότι τέλειωσαν μάλλον δεν δίναμε αυτά τα αυθεντικά στοιχεία που είναι μέσα μας, αλλά υποκατάστατα του μυαλού, που έκαναν την υποταγή να μοιάζει με υπομονή. Την χαμηλή αυτοεκτίμηση να μοιάζει με ηρεμία. Την φαντασία να μοιάζει με πίστη.

Έγραψα και όχι έραψα …

Ράβω .. - ένα ρήμα το οποίο συνδέεται μεν με το ράψιμο σε ύφασμα… αλλά και με το ράψιμο στον λόγο έκφραση.
«Ράβουμε» το στόμα μας και δεν επιτρέπουμε στους εαυτούς μας να εκφράσουν όλα τα εσωτερικά τους κομμάτια. Αυτό το ράβω.. οδηγεί στο «θάβω».
Ποιον «θάβω» στην πραγματικότητα ? Όλο τον εσωτερικό συναισθηματικό μου κόσμο. Και τι πετυχαίνω με αυτό ?
Καλύτερες σχέσεις ?
Καλύτερη ζωή ? 

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

Η φάκα – το τυρί …και ?

Η φάκα και το τυρί.
Μία παγίδα με μία λιχουδιά. Που πόσες φορές στη ζωή μας δεν έχουμε πέσει πάνω της ? Αυτό που δεν έχουμε αναζητήσει είναι ποιος κρύβεται πίσω από την φάκα.

Πόσες φορές γελοιοποίησα τον εαυτό μου ?

Στην προσπάθειά μου να είμαι, όχι αυτό που πραγματικά είμαι, αλλά να είμαι κάτι που να προσαρμόζεται, σε κάτι που να χωράει, σε κάτι που να ταιριάζει :
Με το σύστημα, με την μόδα, με τα πρότυπα, με τα είδωλα ( σταρς του σινεμά, της μουσικής, κλπ).
Έφερνα τον εαυτό μου σε μία κατάσταση μη γνώριμη για το εσωτερικό μου στοιχείο, την ψυχή μου. Έτσι το εσωτερικό μου στοιχείο ήταν σαν το νερό με το λάδι, δεν μπορούσαν να ταυτιστούν, να ενωθούν γιατί ήταν ανόμοια.

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Η μετάβαση στην αρετή …

Η μετάβαση από την άγνοια στην γνώση δεν οδηγεί τον άνθρωπο να γίνεται υπερήφανος, αλαζόνας, υπερόπτης. Αλλά η γνώση και τα σκήπτρα της, σε οδηγούν να γίνεις ταπεινός, ήρεμος, απλός.

Το εγώ τιμωρεί… ο Θεός συγχωρεί!

Ο άνθρωπος έχει την ανάγκη για κάθε τι που του συμβαίνει να αναζητά επίμονα έναν φταίχτη. Κι όταν δεν τον βρει στα κοντινά του πρόσωπα ή στην πολιτεία, τότε θα πει «ήταν θέλημα Θεού».
Το εγώ, μας τιμωρεί λοιπόν και όλα όσα βιώνουμε αρνητικά κυρίως έρχονται από το εγώ.

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Γιατί δεν συναντάμε την ηρεμία ?

Ηρεμία! Μία κατάσταση, που υπάρχει μέσα μας, αλλά εμείς την ξέρουμε μόνο σε θεωρητικό επίπεδο. Μέσα μας! Κι εμείς ως ηρεμία ζούμε αποσπασματικά κάποιες στιγμές που δεν έχουμε να κάνουμε κάτι ή σε στιγμές που χαλαρώνουμε από κάποιο μας πρόβλημα.
Μα το ότι είναι μέσα μας, ως κατάσταση, αυτό θα πει πως η ηρεμία είναι όπως το στομάχι μας, όπως η ανάσα μας, δηλαδή όχι αποσπασματικά, αλλά κάθε δευτερόλεπτο.
Όμως εμείς γιατί δεν την έχουμε συναντήσει, τόσο αυτήν, αλλά και τις υπόλοιπες ευλογημένες έννοιες όπως εσωτερική χαρά, εσωτερική ειρήνη, αρμονία, ευημερία για να φτάσουμε στον απόλυτο και τελικό προορισμό να γνωρίσουμε την Αγάπη? 

7 Νόμοι του Σύμπαντος εντός μας! ( μέρος δεύτερο)

Η Αρχή της Περιοδικότητας= Τα  πάντα ρέουν, όλοι έχουν ακμή και παρακμή, άνοδο και κάθοδο. Αυτός είναι ο νόμος της νεότητας. Η νεότητα δεν βρίσκεται μόνο στην ηλικία. Αλλά σε κάθε τι που είναι καινούργιο. Ρέει και έχει ακμή και παρακμή, μέσα μας. Δηλαδή άλλες ιδέες έχουμε στα 12 χρόνια μας, άλλες στα 18, άλλες στα 28. Αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς είμαστε προβληματικοί, όχι φυσικά, απλώς είμαστε σε κάθε μας ηλικία σημερινοί. Λογικό είναι τα ενδιαφέροντα και οι ιδέες σε κάθε ηλικία να έχουν ακμή και παρακμή. Όμως εμείς δεν τα δεχόμαστε αυτά απόλυτα από τον εαυτό μας. Και νομίζουμε ότι δεν είμαστε σταθεροί.

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Η ζωή οδηγεί, αν εσύ δεν οδηγείς.

Αυτογνωσία, ένας δρόμος εσωτερικής ανάβασης, κατάβασης, έρευνας, αναζήτησης. Με βασικό στόχο να ανακαλύψουμε το μέγεθος του εγώ μας και να αναζητήσουμε τα συναισθήματά μας, αλλά κυρίως να καθαρίσουμε σε όλους τους τομείς την συνείδησή μας.

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Να κάνεις ότι σου γεμίζει…

Να κάνεις ότι σου γεμίζει…
Το μυαλό ?
Την τσέπη ?
Το στομάχι ?
Την ντουλάπα ?
Να κάνεις ότι σου γεμίζει το μέσα σου, με καταστάσεις που δεν έχουν αριθμούς για να μετρηθούν. Με καταστάσεις που δεν έχουν διαστάσεις για να χωρέσουν. Που δεν υπάρχει μέγεθος για να υπάρξει ορισμός. Που δεν έχουν τρόπους να περιγραφούν.  Τα νοήματα της καρδιάς είναι αυτά όλα τα παραπάνω. Ενώ τα νοήματα του μυαλού έχουν κόστος αλλά και κοστίζουν, μπορούν να μετρηθούν άρα και να μηδενιστούν.

Ο ήλιος δεν φοβάται το φως!

Ο ήλιος δεν φοβάται το φως. Ούτε η Ανάσταση του Κυρίου μας φοβάται την έρευνα. Καθώς όποιος ψάχνει με οδηγό την αλήθεια, τον Αναστημένο Κύριο μας θα δει. ( Απόσπασμα από το βιβλίο Πνευματικές Διαδρομές στους Μακαρισμούς – Πρωτοπρεσβύτερου Στέφανου Αναγνωστόπουλου) .
Ο Κύριος μας δεν φοβάται από μας να ερευνήσουμε για Εκείνον. Ίσα ίσα μας προτρέπει, καθώς ο ίδιος μας λέει «ερευνάτε τας γραφάς» Κατά Ιωάννη 5/ 39.

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Πώς θα ήμασταν άραγε χωρίς τη γνώση?

Πώς θα ήμασταν άραγε χωρίς την μεταλαμπάδευση της γνώσης ? Πώς θα ήταν ο πλανήτης μας αν η γνώση παρέμενε σε αυτόν που την  ανακάλυψε ?
Χωρίς γεύσεις, χωρίς κτήρια, χωρίς αυτοκίνητα, χωρίς πλοία, αεροπλάνα, πλυντήρια, χωρίς ένα σωρό ευλογίες από την κάθε γνώση!

7 Νόμοι του Σύμπαντος εντός μας! ( μέρος πρώτο)

Ποιοι είναι οι εφτά νόμοι του Σύμπαντος ?
ΟΙ ΕΦΤΑ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Η Πνευματικότητα είναι οδηγός!

Δεν είναι η Πνευματικότητα :
Μαγικό ραβδάκι  
Λάμψεις και φώτα
 Μεταφυσική
 Ζώδια και προβλέψεις
Τίποτε από όλα αυτά δεν είναι.
Η Πνευματικότητα είναι το σκαλί που θα σε οδηγήσει να γνωρίσεις, μέσα από τον εαυτό σου – αυτογνωσία δηλαδή, το εσωτερικό της καρδιάς σου.
Να δεις πως και με ποιο τρόπο οι θύρες από τις αισθήσεις σε κάνουν κουμάντο και όταν το δεις και το αναγνωρίσεις η Πνευματικότητα θα σε διδάξει να φύγεις από αυτήν την σκλαβιά.

Κρίση πανικού…

Η κρίση πανικού, τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί πάρα πολύ. Μπερδεύει τόσο τους ασθενείς με τα συμπτώματά της, καθώς μοιάζουν τόσο πολύ με οργανικές ασθένειες.
Συνήθως με το άκουσμα, κρίση πανικού, ο άνθρωπος δεν μπορεί να καταλάβει τι να κάνει και πώς να το αντιμετωπίσει. Και σίγουρα αναζητά τον λόγο που ήρθε η κρίση πανικού στην ζωή του.

Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

Το σώμα λέει αυτά που αποφεύγει το στόμα.

Το στόμα δεν λέει, δεν μιλάει, δεν έχει μάθει να εκφράζεται. Κι όταν εκφράζεται και θέλει να πει την αλήθεια, την φοβάται. Γιατί την φοβάται ? Γιατί νομίζουμε πως όταν πούμε αλήθεια θα χάσουμε τους ανθρώπους από δίπλα μας. Κι έτσι η αλήθεια δεν λέγεται συσσωρεύεται και μετατρέπεται σε λάστιχο. Που όσο το τραβάς αυτό τεντώνεται και εσύ νομίζεις ότι έχει περιθώρια. Κι όμως δεν έχεις περιθώρια, απλώς το εσωτερικό σου λάστιχο – υπομονή, έχει ελαστικότητα. Και κάποτε αυτή η ελαστικότητα δεν υπάρχει και τότε το λάστιχο αυτό ή σε εκτοξεύει με φόρα ή σπάει. Όπως και να αντιδράσει το λάστιχο φέρνει μαζί του καταστροφές. Όπου οι καταστροφές θα είναι είτε προς τις σχέσεις μας, είτε προς το σώμα μας.

Νήπιο = νους ήπιος

Όπου νήπιο = νους ήπιος και εμείς κάνουμε προσπάθειες για να σταματήσει αυτό το ήπιο.
Κι εμείς μετατρέπουμε το ήπιο σε όπιο….. δηλητήριο δηλαδή.
Ο νους που είναι ήπιος, είναι η καρδιά μας.

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Μιλάμε με τα παιδιά μας.

Μιλήστε στα παιδιά ή μιλάμε με τα παιδιά ?
Δύο δρόμοι που μοιάζουν, αλλά δεν είναι ίδιοι.

Ποιος φταίει τελικά ?

Φταίει ο ήλιος που μας καίει ή εμείς που καθόμαστε λάθος ώρες για ηλιοθεραπεία ?
Φταίει η ζάχαρη που μας παχαίνει ή εμείς που δεν έχουμε μέτρο ?
Φταίνε τα τηγανιτά, οι σάλτες, το ψωμί που μας παχαίνουν ή μας ανεβάζουν επίπεδα χοληστερίνης ή ότι άλλο μέσα στο σώμα ή εμείς που δεν ξέρουμε να βάλουμε έναν ρυθμό σεβασμού σε μας ?
Φταίει το αυτοκίνητο που μας σκοτώνει ή εμείς που δεν προσέχουμε ?
Φταίει το μαχαίρι που μας σκοτώνει ή εμείς που το κάνουμε λάθος χρήση ?
Ποιος φταίει τελικά ?

Καθρέφτη - καθρεφτάκι μου…

Πόσο εύκολα οι άνθρωποι λένε άλλα από αυτά που νιώθουν ή από αυτά που πιστεύουν και νομίζουν ότι δεν φαίνονται.
Το ψέμα και γενικά όλα όσα λέμε τα οποία δεν είναι αλήθεια, φαίνονται από το πρόσωπο, αλλά και από το σώμα.

Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

Τα κλειδιά που ανοίγουν τις σφραγισμένες μας ενέργειες.

Κάθε ένας από μας έχει μέσα του το Θείο. Είναι ένα κομμάτι του Θεού. Όπου αυτό το κομμάτι είναι σφραγισμένο – κλεισμένο και για να ανοίξει χρειάζεται τα ανάλογα κλειδιά. Όχι στο περίπου, αλλά ακριβώς.
Τα κλειδιά αυτά είναι χρυσά με ενέργεια λεπτή, καθαρή και γεμάτη αγάπη.

Το δράμα στην ζωή του ανθρώπου.

Ο άνθρωπος, ενώ έχει καταφέρει τόσα πράγματα για την εξωτερική του εξέλιξη, δεν έχει καταφέρει να απενεργοποιήσει από μέσα του το δράμα.  Κι αυτό όχι γιατί δεν υπάρχει δυνατότητα, αλλά γιατί ο άνθρωπος εστιάζει πάντα έξω από τον εαυτό του.
Έτσι δραματοποιεί κάθε κατάσταση και αν η μία κατάσταση δράματος φύγει από την ζωή του, θα ανακαλύψει άλλη.
Πόση ενέργεια καταναλώνεται μέσα από το δράμα ? Πόσο ο άνθρωπος φθείρεται πραγματικά με οδηγό το δράμα ? Πόσο κάθε άνθρωπος ψάχνει για σανίδες σωτηρίας ? Και πόσο κοντά του είναι τελικά αυτές οι σανίδες ?

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Η ευλογημένη ρουτίνα.

Πόσες φορές οι άνθρωποι δεν έχουν την αίσθηση ότι η καθημερινότητά τους είναι μία ρουτίνα, δηλαδή μία βαρετή κατάσταση? Νομίζω πολλές φορές έχουν αυτήν την αίσθηση.
Κι όμως η ρουτίνα τι είναι ? 

Το κολάζ της αγάπης και της ευτυχίας.

Η ζωή είναι απρόβλεπτη, όμως σίγουρα σου έχει χαρίσει και στιγμές αγάπης και ευτυχίας.
Αυτές οι στιγμές είναι για σένα και για κάθε άνθρωπο η γεννήτρια που δίνει κίνηση και αρμονία.
Τι είναι το κολάζ της αγάπης ?
Είναι μία δική μας τεχνική – δημιουργία, την οποία μπορούμε να την εφαρμόσουμε.

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Μέρα χωρίς Θεό = χαμένη μέρα.

Ο Θεός είναι ένα μεγαλείο Αγάπης και ευσπλαχνίας, για τον καθένα μας.
Κι όμως εμείς νιώθουμε τόση μεγάλη απόσταση από Εκείνον.
Θα θυμηθούμε να πάμε προς το μέρος του μόνο όταν θα θελήσουμε κάτι. Θα τον θυμηθούμε μόνο σε μεγάλες ανάγκες. Αν η μέρα μας ή η ζωή μας ρέει αρμονικά, δεν θα του απευθύνουμε τον λόγο.
Πολλές φορές νιώθουμε για κάθε μας επιτυχία καμάρι για τους εαυτούς μας, ενώ για κάθε μας πρόβλημα ή αποτυχία θα ρωτήσουμε «γιατί με τιμωρείς Θεέ μου».
Το να επιλέξουμε να ζήσουμε την ζωή μας κατά Θεό και να είμαστε κοντά Του κάθε λεπτό δεν είναι αδυναμία. Δεν επιλέγουν να ζήσουν κατά Θεό οι αδύναμοι χαρακτήρες, αλλά ακριβώς το αντίθετο.

Η γνώμη για τον εαυτό σου.

Η γνώμη που έχουμε για τον εαυτό μας υπάρχει στις συμπεριφορές των ανθρώπων που μας περιβάλλουν, στο περιβάλλον μας, στη ζωή μας και στις εμπειρίες μας.
Όλες οι εσωτερικές «ταμπέλες» που «κρεμάμε» στους εαυτούς μας με επιτυχία. Όλα όσα πιστεύουμε για μας, ο κάθε ένας άνθρωπος που μας περιβάλλει τα εκπέμπει είτε προς εμάς, είτε τα έχει ως στοιχεία του χαρακτήρα του.

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

Δεν γίνεται να έρθω κοντά σου, χωρίς «φάρο ενότητας».

Δεν γίνεται να έρθω κοντά σου, αν έχω απόσταση από τον εαυτό μου.
Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι για όλους μας, άλυτα ή παράξενα προβλήματα για τα οποία αναζητούμε λύσεις. Οι λύσεις αυτές κάποιες φορές είναι επώδυνες, αυστηρές, δύσκολες κλπ.

Κάνε κάτι μοναδικά μαγικό!!

Κάνε κάτι μοναδικά μαγικό!!
Τι ?

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Η αγάπη δεν ζει μέσα στο σωστό και το λάθος.

Όλη μας τη ζωή κυνηγάμε το σωστό και πολεμάμε το λάθος. Αυτό το κυνήγι, μας έχει οδηγήσει να χάνουμε πολλά από τη ζωή μας, αλλά το βασικότερο είναι ότι χάνουμε τους ανθρώπους μας και τους εαυτούς μας μέσα σε αυτή μας την διαδικασία.

Έλαιον δε αμαρτωλού μη λιπανάτω την κεφαλή μου.

Έλαιον δε αμαρτωλού μη λιπανάτω την κεφαλή μου
( στοίχος 5 από τον ψαλμό 140).
Δηλαδή ο διάβολος για να παγιδέψει τον άνθρωπο και να τον σύρει στο μέρος του με ευκολία, τον καλοπιάνει πρώτα από την κεφαλή. Δηλαδή από τις επιθυμίες του μυαλού του.

Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

Φοίνικας ένα σεμινάριο που βιώνεται.

Πολλά πράγματα στην ζωή δεν περιγράφονται
Έτσι είναι και τα σεμινάρια του Φοίνικα.

Η Δάδα της κατανόησης οδηγεί στην φώτιση.

Αν σε νευριάζω σημαίνει πως έχω αποκαλύψει μία αλήθεια του χαρακτήρα σου που νόμιζες ότι δεν φαίνεται…
Αυτό γίνεται, όταν άτομα του περιβάλλοντος μας, μας κάνουν να νευριάζουμε. Μία τους πράξη, ο τρόπος τους, μας φανερώνει, μία πτυχή του εαυτού μας, την οποία δεν την ξέραμε ή νομίζουμε ότι δεν υπάρχει.
Εμείς οι άνθρωποι, θέλουμε την αλήθεια, αλλά δεν ξέρουμε τι να την κάνουμε όταν αυτή παρουσιαστεί.

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Αφήνω σήμερα ελεύθερη την καρδιά μου.

Αφήνω σήμερα ελεύθερη την καρδιά μου χωρίς καμία επιθυμία, χωρίς καμία δέσμευση .... αλλά πετάω ελεύθερη σαν τον άνεμο, σαν την πεταλούδα,, σαν τον αετό και δεν υπάρχει για μένα όριο .... αλλά χάνομαι μέσα στο σύμπαν για να ενωθώ μαζί του.
Πόση απλή είναι η ζωή και πόσο όμορφη γίνεται αν βγάλουμε από πάνω της κάθε τι που είναι φθαρτό και ανούσιο.

Όταν το σώμα μας πονάει…

Το σώμα είναι ο τελικός αποδέκτης της συμπεριφοράς μας προς τους εαυτούς μας, προς το περιβάλλον μας.
Το σώμα μας είναι ο «καθρέφτης» μας ο οποίος μας κάνει ανά τακτά διαστήματα ενημέρωση για το πώς «βαδίζουμε» στην ζωή μας, στην καθημερινότητά μας.

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Όλος ο κόσμος «στα χέρια σου»

Το μεγαλύτερο αγαθό στον κόσμο είναι η Ελευθερία. Ελεύθερους μας έφτιαξε ο Θεός χαρίζοντάς μας την ελεύθερη βούληση, προσφέροντάς μας έτσι το μοναδικό Θείο Δώρο της απόλυτης ελευθερίας.
Πόσο όμως καταλάβαμε όλοι εμείς την πραγματική έννοια αλλά και την αξία αυτού του δώρου;

Η κίνηση της καρδιάς προς τον Θεό.

Η καρδιά έλκεται από το Φως του Θεού. Πάντα κινείται προς Εκείνον. Ότι και να κάνει ο άνθρωπος, ακόμη και αυτοί που θεωρούν τους εαυτούς τους άπιστους, η καρδιά τους έχει μαγνήτη που έλκεται προς τον Θεό.
Καθώς μπορεί εμείς είτε να μην πιστεύουμε, είτε να πιστεύουμε χλιαρά, όμως όλο αυτό είναι δρόμος του μυαλού μας. 

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Το «πανωφόρι» του πόνου…

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει κάνει λάθη στην ζωή του. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει φτάσει έστω και μία στιγμή σε κατάσταση τέτοια που να κρίνει και να κατηγορήσει τους άλλους ανθρώπους, ακόμη και τους πολύ δικούς του. Αφού όλοι μας γνωρίζουμε πώς και με ποιο τρόπο λειτουργεί το εγώ, είτε το παραδεχόμαστε είτε όχι, ας δοκιμάσουμε να περπατήσουμε ένα μονοπάτι αγάπης και κατανόησης.
Το κακό υπάρχει γιατί το συντηρούμε εμείς με τις σκέψεις μας και με τις συμπεριφορές μας.

Άκου…

Μία κατάσταση σπάνια. Σπάνια ακούμε έτσι απλά τους ανθρώπους. Σπάνια ακούμε αυτά που λένε.