Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Ενεργοποιώ την ανάσα μου προς τον Θεό.

Μετά από το κείμενο «Η ενέργεια του Θεού μέσα στην ανάσα μας», όπου μιλήσαμε για την παρατήρηση, σε αυτό το κείμενο θα μιλήσουμε για την εκπαίδευση μας .


Ως παρατηρητής της ανάσας μου έχω αρχίσει και καταλαβαίνω τις αλλαγές της όταν εκείνη ( ανάσα) με οδηγεί στο συναίσθημα του θυμού, του άγχους, του φόβου κλπ.  Έχω αρχίσει να αντιλαμβάνομαι τις αλλαγές της. Και φυσικά όταν είμαι παρόν ως παρατηρητής και ακούω την ανάσα μου, τα συναισθήματα τα παραπάνω αρχίζω να τα νιώθω και παράλληλα μπορώ να αρχίσω να τα επεξεργάζομαι προς όφελος του συνόλου. Δηλαδή και προς όφελος μου, αλλά και προς όφελος των συνανθρώπων μου και των καταστάσεων. Καθώς ένας ουσιαστικά ήρεμος τρόπος αντιμετώπισης μπορεί να δώσει λύσεις και να λειτουργήσει πολύ πιο αρμονικά.
Έτσι καθώς είμαι παρατηρητής μπορώ να γνωρίζω κάτω από ποιες συνθήκες η ανάσα μου αλλάζει.
Η ανάσα μας είναι δεμένη με τις αισθήσεις μας και επηρεάζεται άμεσα μέσα από την όραση μας, την όσφρησή μας, την ακοή μας, την γεύση μας και την αφή μας.
Δηλαδή ανάλογα με τι θα λάβει η κάθε μας αίσθηση θα ενεργοποιήσει την ανάσα μας με ανάλογο τρόπο και έτσι θα εκδηλωθεί το συναίσθημα.
Άρα από το πρώτο κομμάτι που χρειάζεται να περάσω από το παρατηρώ στο εκπαιδεύω είναι οι αισθήσεις μας. Να εκπαιδευτώ μέσα από τις αισθήσεις μου και να αναγνωρίσω από τι και με ποιο τρόπο επηρεάζονται.
Αν για παράδειγμα μυρίσω καπνό, η ανάσα μου θα με οδηγήσει από την μυρωδιά αυτή στην ανησυχία, μέχρι να βρω από τι προέρχεται η μυρωδιά αυτή. Καθώς η ανάσα μου θα αλλάξει και θα αρχίσει η ανησυχία σταδιακά μπορώ να μιλάω στο μέσα μου και να το οδηγώ να ηρεμίσω την ανάσα μου, για να λειτουργήσω με οδηγό το είμαι μου και την εσωτερική μου Θεϊκή- Αγγελική Πηγή. Δηλαδή ή με τον Φύλακα Άγγελό μου ή με έναν Άγιο ή με την Παναγία, τον Ιησού, τον Θεό. Ανάλογα με την περίπτωση αλλά και με το πόσο εκπαιδευμένη είναι η ανάσα-ηρεμία μου.
Όλος αυτός ο δρόμος εκπαίδευσης είναι ακριβώς, όπως την πρώτη φορά που είναι να πάμε κάπου, είμαστε παρατηρητές του δρόμου για να φτάσουμε στον προορισμό μας. Παρατηρούμε από ποια στενά θα στρίψουμε για να φτάσουμε εκεί που θέλουμε. Ύστερα έχουμε την γνώση για να πάμε.
Το ίδιο γίνεται όταν κάνουμε τους παρατηρητές της ανάσας μας. Παρατηρώ από ποια «μονοπάτια» εκείνη ( ανάσα) με πάει σε διάφορους προορισμούς, όπως θυμό, άγχος κλπ.  Όταν αυτά τα μονοπάτια τα αναγνωρίσω, τότε μπορώ να επιλέξω να περπατήσω πιο εύκολα μονοπάτια και πιο αρμονικά.  
Όσο παρατηρώ τόσο φτάνω στο γνωρίζω και όταν φτάνω στο γνωρίζω μπορώ να περάσω στο μετασχηματίζω.
Ο μετασχηματισμός αυτός έρχεται μέσα από την ευχή :
«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».
Ξεκινάω την εκπαίδευσή μου επιλέγοντας να καθίσω σε ηρεμία στον χώρο που νιώθω άνετα. Επιλέγω να έχω και ένα κομποσκοίνι προσευχής, για να μπορώ να δουλέψω τις επαναλήψεις με τους κόμπους.
Πριν αρχίσω να λέω την ευχή, επιλέγω να ενωθώ με την ανάσα μου. Οπότε μένω για λίγα λεπτά να πάρω την ρυθμό της. Και αφού την αφουγκραστώ για μερικά λεπτά, ύστερα ξεκινάω με κάθε εισπνοή να λέω την ευχή και με κάθε εκπνοή επίσης.
Αυτή την άσκηση μπορώ να την βάλω σε καθημερινή εφαρμογή και αναλόγως τον χρόνο μου μπορώ να την έχω και τρεις φορές τη μέρα. Ένα κομποσκοίνι το πρωί, ένα το μεσημέρι και ένα το βράδυ.
Το ρυθμό επανάληψης θα τον επιλέξουμε σύμφωνα με το πρόγραμμά μας, για να μπορούμε να την έχουμε την ίδια άσκηση κάθε μέρα. Επειδή αυτή η άσκηση είναι «φάρμακο»- «θεραπεία» για όλο μας το σώμα, τον νου και την ψυχή μας θέλει κάθε μέρα.
Έτσι ανάλογα με τον χρόνο μας θα βάλουμε και τις επαναλήψεις μας.
Όσο περνάει ο καιρός η ίδια η ευχή θα αρχίσει να μας μετασχηματίζει το μέσα μας και η ίδια η ευχή, δηλαδή ο Ίδιος ο Κύριος θα μας οδηγεί μέσα από την Φώτιση σε περισσότερη επίγνωση και για μας αλλά και για την ίδια την ευχή. Για να φτάσει να γίνει αυτή η ευχή Καρδιακή Νοερά Προσευχή. Όπου τότε η ανάσα μας γίνεται ένα με τον Θεό και θα αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε μέσα μας πολλά νοήματα με οδηγό το Άγιο Πνεύμα που ενεργοποιείται προς όφελός μας.
Η ανάσα μας επίσης εκπαιδεύεται παράλληλα με το κομποσκοίνι διαβάζοντας την Αγία Γραφή, Ψαλμούς και προσευχές.

Τότε το μέσα μας, αλλά και η ζωή μας αρχίζει να γεμίζει Θεό.

ετικέτα ( Πνευματικότητα ) 

Δωροθέα