Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Παρατηρώ ή ελέγχω ?

Ο έλεγχος είναι ένας οδηγός – σύμβουλος στην ζωή μας, ο οποίος μόνιμα μας κρίνει, μας αξιολογεί και μας κατατάσσει. Όταν εμείς οι ίδιοι βιώνουμε έναν καθημερινό έλεγχο από μας για μας, τότε θα βιώνουμε τον έλεγχο και από όλο μας το περιβάλλον. Καθώς το περιβάλλον μας θα γίνεται πάντα ένα καθρέφτισμα της δικής μας εσωτερικής εκπομπής.


Άρα αν κάνω προσπάθεια, να ελέγχω τα πάντα, από τι τρώω, πως τρώω, τι φοράω, πώς το φοράω. Αν μιλάω, πως μιλάω κλπ. Τότε αυτόματα βιώνω μία μορφή αξιολόγησης και τελικά στρατολόγησης από μένα για μένα.
Όμως το παρατηρώ είναι μία εντελώς διαφορετική στάση, η οποία δεν έχει καμία διαδρομή αξιολόγησης, χειραγώγησης και φυσικά καμία στρατολόγηση.
Όταν γίνω αυτός που παρατηρεί αντιλαμβάνομαι ότι τότε εκείνη την στιγμή, είμαι εναρμονισμένος απόλυτα με το τώρα, δεν υπάρχει χθες, δεν υπάρχει αύριο. Απλώς παρατηρώ, ήρεμα και αρμονικά ένα ηλιοβασίλεμα. Αφήνομαι με ηρεμία στην αίσθησή της πληρότητάς μου.
Το ίδιο θα κάνω και με τον εαυτό μου, απλώς θα τον παρατηρώ, χωρίς να μιλώ, χωρίς να σκέφτομαι, χωρίς να κρίνω ή φυσικά χωρίς να συγκρίνω.
Η διαφορά του παρατηρώ με το ελέγχω είναι πως αν δύο άνθρωποι βρεθούν σε ένα τοπίο, αυτός που παρατηρεί απλώς θα χαθεί μέσα στην πληρότητα του τοπίου, ενώ αυτός που ελέγχει θα αρχίσει να βρίσκει στο τοπίο αυτό τις ατέλειες του.
Γιατί όταν συγκρίνω γίνομαι γκρινιάρης. Και αυτή η γκρίνια θα με επιστρέφει στον έλεγχο.
Όταν εκπαιδευτώ στην παρατήρηση, δηλαδή στην ηρεμία, τότε θα δω πως το μέσα μου είναι πολύ πιο σοφό από το μυαλό μου και θα μου δίνει λύσεις αρμονικές με το είμαι μου και την δική μου πραγματικότητα.

Όταν επιλέξω να βγάλω από πάνω μου κάθε μορφή εξουσιαστικού ελέγχου και στην θέση του βάλω την ήρεμη παρατήρηση τότε στην ζωή μου ρέει η αρμονία της ευλογίας.

ετικέτα ( ελευθερία ) 

Δωροθέα