Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Ο δρόμος προς τον Δημιουργό μας.

Ο δρόμος προς τον Δημιουργό μας, Θεό ξεκινάει από την αναζήτηση και την αναγνώριση του εγώ, για να περάσουμε στο «είμαι» και από το «είμαι» να φτάσουμε στο «δεν είμαι». Μόλις φτάσουμε στο «δεν είμαι», τότε έρχεται η συνάντησή μας με τον Θεό.
Εγώ- είμαι- δεν είμαι, λοιπόν τα βήματα για τον δρόμο.


Τι θα πει εγώ, όλοι μας γνωρίζουμε. Το εγώ μας, δηλαδή ο εγωισμός μας, είναι όλα τα επίκτητα χαρακτηριστικά που ενεργοποιήσαμε στην ζωή μας καθώς μεγαλώναμε. Τα χαρακτηριστικά αυτά τα ονομάσαμε χαρακτήρα και μέσα από αυτά όλοι μας έχουμε γνωρίσει τα πάθη, την κριτική, την έχθρα κλπ. Έτσι τα εγώ μας γίνονται υπεύθυνα για κάθε μας ατυχία, κάθε μας πρόβλημα, κάθε μας πόνο σωματικό ή συναισθηματικό. Έτσι το «στοίχημα» μας είναι να καταφέρουμε να δούμε και να αναγνωρίσουμε αυτό το εγώ για να περάσουμε στο είμαι. Γιατί να καταφέρουμε ? Άραγε τόσο δύσκολο είναι ? Δύσκολο δεν είναι απλώς, θέλει από εμάς να ανοίξουμε διάπλατα και μυαλό και καρδιά για να μπορέσουμε να το αναγνωρίσουμε το εγώ μας, καθώς κρύβεται παντού. Μέσα στις επιλογές μας, μέσα στις σχέσεις μας, μέσα σε όλη μας τη ζωή. Το εγώ μας γίνεται καθρέφτης της πραγματικότητάς μας.
Οπότε όταν το γνωρίσουμε μέσα από την αναζήτηση, ανασκαφή μας, αρχίζει να μας εμφανίζεται το είμαι μας. Το είμαι μας έχει βασικά χαρακτηριστικά της ψυχής μας. Δηλαδή σαν να λέμε είναι «η στολή» που πήραμε για να γεννηθούμε. Μέσα σε αυτή τη «στολή» υπάρχουν οι βασικές αρχές, υπάρχει το Πνεύμα του Θεού και υπάρχει και η δική μας προσωπικότητα. Σε πολλές περιπτώσεις το είμαι μας δεν ενεργοποιεί τα στοιχεία που θα την οδηγήσουν στον Θεό, αλλά αντλεί από τον χαρακτήρα μας, δηλαδή το εγώ μας και έτσι μας κρατά σε χαμηλές δονήσεις.
Για να ενεργοποιήσουμε τα Θεία Δώρα που λάβαμε μέσα από την Χάρι του Θεού με την βάφτισή μας, χρειάζεται να κάνουμε το εξής.
Με οδηγό την αυτογνωσία γνωρίσουμε το εγώ μας και σταδιακά να έρθει στην επιφάνεια το είμαι μας. Και τότε μέσα από την Πνευματική κλίμακα γινόμαστε τα κλίματα για να συναντήσουμε τον Κύριο Ιησού Χριστό, αφού Εκείνος είναι η Άμπελος, άρα από εμάς περιμένει να γίνουμε τα κλίματα για να μην έχουμε στην ζωή μας άλλα κλάματα κι αν θα έχουμε να είναι απλά δάκρυα κατάνυξης και χαράς.
Έτσι από το είμαι, να φτάσουμε στο δεν είμαι. Πώς φτάνουμε στο δεν είμαι ? Μα φυσικά να γίνουμε όλα όσα γράφουν οι μακαρισμοί. Καθώς τότε αποποιούμαστε όλα όσα θεωρούμε ότι είμαστε και βιώνουμε το δεν είμαι.

Δεν είμαι είναι ένας δρόμος ελευθερίας. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν ζούμε ή ότι δεν πράττουμε, αλλά πράττουμε και ζούμε πια, χωρίς καμία σκλαβιά είτε εγωισμού, είτε υπερηφάνειας. Αλλά γνωρίζουμε μέσα από την ουσιαστική αγάπη πια, ότι όλα είναι Εκείνος και ζούμε μέσα από τον δρόμο της αβλάβειας και της απλότητας. Για να συναντήσουμε όσο περπατάμε αυτό το μονοπάτι την αγνότητα και να μπορέσουμε να φέρουμε στις ζωές μας την Αγιότητα που είναι και το 8ο μυστήριο της Ορθοδοξίας.

ετικέτα ( Πνευματικότητα ) 

Δωροθέα