Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Η θάλασσα της ευημερίας.

Η ευημερία όπως και όλες οι ευλογίες βρίσκονται μέσα σε κάθε άνθρωπο. Βρίσκονται μέσα σε κάθε άνθρωπο, όχι σαν συναίσθημα, αλλά σαν ενέργεια. Απλώς μέσα από τον τρόπο που επιλέγουμε να ζούμε, αυτά που είναι μέσα μας, ως ενέργεια, δηλαδή φυσική αυθεντικότητα, εμείς δεν τα βλέπουμε και τα αναζητάμε πάντα σε εξωγενείς παράγοντες.  Με αποτέλεσμα η ζωή να κυλά κι εμείς να νιώθουμε ολοένα και πιο εγκλωβισμένοι, ολοένα και πιο δυστυχισμένοι. Τα προβλήματα εμφανίζονται το ένα μετά το άλλο και μοιάζει ότι εμείς γεννηθήκαμε για να δίνουμε συνέχεια μάχες.
Κι όμως δεν είναι έτσι. Η ζωή είναι πιο απλή, αλλά πολύ πιο απλή από αυτή που έχουμε βιώσει ή βιώνουμε. Η ζωή έγινε δύσκολη, γιατί δεν μπορούσαμε να φανταστούμε το πόσο απλή μπορεί να είναι τελικά.


Ανεβάσαμε και ανεβάζουμε τον πήχη κάθε μέρα στους εαυτούς μας και τους έχουμε με ένα καμτσίκι με το οποίο μας «χτυπάμε» για να τρέχουμε. Και εμείς μπορεί να τρέχουμε, αλλά βλέπουμε ότι δεν φτάνει, κι έτσι χτυπάμε πιο δυνατά.
Οπότε οδηγός μας έγινε το τρέξιμο και επειδή καθώς τρέχουμε αναπτύξαμε ταχύτητα δεν έχουμε καθόλου ορατότητα. Καθώς η ζωή μας τρέχει και οι εικόνες μέσα από την ταχύτητα αλλοιώνονται κι εμείς δεν μπορούμε να δούμε.
Για να μπορέσουμε να δούμε την ευημερία, αλλά και όλες τις ευλογημένες έννοιες, χρειάζεται να πατήσουμε το stop. Δηλαδή να σταματήσουμε για λίγο και να αναζητήσουμε τα μηνύματα από τα νοήματα των λέξεων. Όπως για παράδειγμα την ευημερία.
Η ευημερία είναι σαν τη θάλασσα, απέραντη και χωρίς όρια. Τη θάλασσα μπορούμε να την προσεγγίσουμε με δύο τρόπους. Ο ένας είναι να δούμε την θάλασσα ως γη και ο άλλος την θάλασσα ως Σύμπαν. Στην πρώτη περίπτωση η θάλασσα έχει όριο, ενώ στην δεύτερη δεν έχει όριο.
Εμείς μέχρι τώρα δεν έχουμε συναντήσει ούτε τη μία θάλασσα ούτε την άλλη. Και πάντα αναζητάμε τον φταίχτη έξω από μας. Καθώς την ευημερία την έχουμε γνωρίσει με ένα μικρό κομμάτι θάλασσας. Τόσο μικρό που χωράει σε κουβά, σε ποτήρι, κάποιες φορές και σε μία κουταλιά, με την οποία πνιγόμαστε τελικά.
Το άπειρο λοιπόν ενώνεται με την ευημερία. Το άπειρο του Σύμπαντος. Το άπειρο που μπορεί να μας ενώσει με το απόλυτο της ευημερίας.
Το μόνο που χρειάζεται να κάνω είναι να ενεργοποιήσω το «πώς».
Πώς θα ενεργοποιήσω το άπειρο της ευημερίας ?
Το πρώτο που θα κάνω είναι να αναζητήσω σε ποιους τομείς την μπλοκάρω και με ποιο τρόπο. Ο τρόπος συνήθως κρύβεται μέσα σε προσκολλήσεις, μέσα σε συνήθειες,  μέσα σε σκέψεις, που υπάρχουν μέσα μου από την μικρή μου ηλικία. Μέσα σε αυτά θα δω την αναξιότητα που πιστεύω ότι έχω ή ότι είμαι και έτσι αυτή η στάση μου μπλοκάρει την ευημερία μου, την αφθονία της ευημερίας.
Η αφθονία της ευημερίας μου δεν βρίσκεται μέσα στο τρέξιμό μου, αλλά μέσα στο stop μου. Δηλαδή στις στιγμές και στις καταστάσεις που με οδηγούν να πατήσω φρένο. Να πατήσω φρένο και να στοχαστώ, δηλαδή να αναζητήσω όλα τα γιατί μου. Να αναζητήσω γιατί τρέχω.
Αυτό το stop- φρένο, αν δεν το κάνουμε εμείς, θα το κάνει από μόνη της η ζωή μας. Όχι γιατί έτσι είναι η ζωή, αλλά γιατί η ζωή μας, θέλει να μας οδηγήσει σε αυτό το φρένο, για να αναζητήσουμε εμείς όλα τα εσωτερικά μας κομμάτια. Με ποιο  τρόπο θα το κάνει αυτό η ζωή ? Μα θα μας φέρει αντιμέτωπους με ένα ατύχημα, με μία ασθένεια, με μία απώλεια σε δουλειά κλπ. Εμείς τότε αντί να πάρουμε αυτό το «φρένο»,  ως ευλογία, και να παραμείνουμε με έρευνα εσωτερική να ψάξουμε να δούμε τι θέλει να μας πει, μαχόμαστε ακόμη περισσότερο και θέλουμε να πατήσουμε το γκάζι με θυμό πια, για να περάσουμε από αυτήν την δυσκολία.
Έτσι η σοφία του εσωτερικού μας εαυτού μέσα από αυτή την αναζήτηση θα μας δώσει την φώτιση που χρειαζόμαστε για το σύνολο της ζωής μας.
Καλό είναι να θυμάμαι, πως η ταχύτητα δεν μου δίνει ποτέ ποιότητα, αλλά μέσα στην δύνη της ταχύτητας χάνω σημαντικά κομμάτια της ζωής μου.
Πριν η ζωή με φέρει αντιμέτωπο με «φρένο» καλό είναι να μείνω εγώ σε αυτή τη θέση stop. Και να αναζητήσω σε ποιους τομείς τρέχω. Σε ποιους τομείς έχω χαθεί και χάνω και τον εαυτό μου.
Αν η ευημερία είναι συμπαντική αφθονία και δεν την βιώνω, σημαίνει ότι χάνω σημαντικά κομμάτια της ελευθερίας.
Όχι ελευθερία, δεν σημαίνει ασυδοσία, αλλά ο απόλυτος σεβασμός στο σύνολο των καταστάσεων και των ανθρώπων που με περιβάλλουν, αλλά σεβασμός και στον ίδιο μου τον εαυτό.
Η Συμπαντική αφθονία της ευημερίας, αφού είναι μία ενέργεια που υπάρχει μέσα μου, από μένα χρειάζεται να την ανακαλύψω και να την ενεργοποιήσω.
Η θάλασσα μας έχει διδάξει, πως όταν είμαι ήρεμος επάνω της και αφεθώ με πίστη, τότε εκείνη γίνεται μία τρυφερή αγκαλιά που με ξεκουράζει. Όταν όμως αρχίζω και κάνω σπασμωδικές κινήσεις επάνω της το ενδεχόμενο να πνιγώ είναι μεγάλο κι αν δεν πνιγώ, θα πιώ σίγουρα νερό.
Ευημερώ λοιπόν θα πει αναζητώ τον τρόπο που θα με οδηγήσει να μείνω σε κατάσταση φρένου, σε κατάσταση stop.  Όσο διδάσκω τον εαυτό μου να παραμένει σε τέτοια θέση, ο εαυτός μου, από την φυσική του, μου αποκαλύπτει όλα όσα μπλοκάρουν την ευημερία μου. Τι θα πει όμως μένω σε κατάσταση φρένου ? Θα πει πως επιλέγω κάθε μέρα να μένω μόνη/ος με τον εαυτό μου, χωρίς καμία παρεμβολή. Χωρίς τηλεόραση, χωρίς υπολογιστή, χωρίς τίποτε. Μένω μόνη/ος με τον εαυτό μου. Το μόνο που μπορούμε να βάλουμε ως συντροφιά, είναι μουσική χωρίς στοίχο. Όχι δηλαδή τραγούδια, καθώς τα τραγούδια, έχουν την ιδιότητα να με αποσπούν. Μουσική μόνο και μάλιστα σε χαμηλή ένταση, να ακούγεται οριακά.
 Την πρώτη φορά που θα το κάνετε μπορεί να νιώσετε άβολα καθώς δεν έχουμε μάθει να μένουμε με τους εαυτούς μας. Ο εαυτός για αρκετούς από μας δεν είναι εύκολη παρέα. Γι’ αυτό μπορούμε αυτήν την σχέση να την περπατήσουμε σταδιακά. Για αρχή βάζουμε 10 λεπτά με τους εαυτούς μας και όσο περνούν οι μέρες, αυξάνουμε το χρονικό διάστημα. Μέχρι που θα έρθει η στιγμή που θα έχουμε καταφέρει να μείνουμε με τους εαυτούς μας μία ολόκληρη ώρα. Σε εκείνη την κατάσταση «φρένου», εμείς είμαστε αραχτοί, δηλαδή χωρίς να κάνουμε τίποτε. Αν θέλουμε συντροφιά, μπορούμε να έχουμε ένα τετράδιο και στυλό, για να καταγράφουμε όλες μας τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις καταστάσεις που θα μας βγαίνουν στην επιφάνεια. Όλα αυτά τα επεξεργάζομαι σε αυτό το χρονικό διάστημα. Σταδιακά και με την πάροδο του χρόνου η ευημερία θα κάνει την εμφάνισή της μέσα σας.

Την ευημερία πρώτα θα τη νιώσω. Θα νιώσω όλα όσα ευημερούν μέσα μου και γύρω μου. Και καθώς εκείνη θα μου μιλά, θα βλέπω πόσο απλή είναι. Θα αναγνωρίσω πόση απλότητα περιβάλλει την ευημερία, αλλά και εμένα.

ετικέτα ( ευημερία ) 

Δωροθέα