Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Άδειασε το ποτήρι σου πριν ξεχειλίσει

Το ποτήρι μας, δηλαδή ένας εσωτερικός μετρητής υπάρχει σε όλους. Αυτός ο εσωτερικός μετρητής λέγεται συνείδηση.
Η συνείδηση είναι δεμένη με την δικαιοσύνη του Θεού. Έτσι αυτός ο μετρητής καταμετρά τα πάντα σε μας. Και κάθε τόσο που γεμίζει, μας δημιουργεί γύρω μας, μέσα μας προβλήματα. Προβλήματα κάθε τύπου.


Ο μετρητής στην ζωή του καθενός, ανάλογα με αυτά που πράττουμε, αλλά κυρίως με αυτά που σκεφτόμαστε καθώς όπως λέει ο Ιησούς ακόμη και η σκέψη θεωρείται πράξη. Άρα ανάλογα με την συχνότητά τους, μετρά και προσθέτει.
Πλεονάκις επολέμησάν με εκ νεότητάς μου… ( λέει στην Ωδή των Αναβαθμών-  Ψαλμός 128 ).
Που σημαίνει ότι αυτός ο μετρητής καταμετρά από την περίοδο της εφηβείας μας.
Και όταν οι στροφές του γίνουν τόσο γρήγορες περιστρέφεται πιο γρήγορα από ανεμιστήρα, μετατρέπεται σε ανεμοστρόβιλο. Ο οποίος αρχίζει σταδιακά να μας φέρνει αντιμέτωπους με προβλήματα. Προβλήματα που μεταφέρονται μέσα σε όλη μας την οικογένεια.  
Αυτός ο μετρητής όμως μηδενίζει. Μπορεί να έρθει στην αρχική του μορφή, δηλαδή στο μηδέν. Με ποιο τρόπο ? Μα φυσικά με το να επιλέξουμε να πάμε σε έναν Πνευματικό και με πολλή αγάπη να του πούμε όλες μας τις σκέψεις, όλες μας τις πράξεις.
Οι σκέψεις μας λοιπόν όσο και να νομίζουμε ότι δεν ακούγονται επειδή δεν τις λέμε, ανάλογα αν είναι επικριτικές, εκδικητικές, εχθρικές όλες τους πηγαίνουν σε αυτόν τον μετρητή μας. Και επειδή αυτές οι σκέψεις μας συνοδεύονται με τα συναισθήματά μας, γίνονται όλες τους η αιτία για όλα όσα μας συμβαίνουν. Τίποτε δεν έρχεται στην ζωή μας από μόνο του, η συνείδησή μας έρχεται η μέρα που κάνει την εμφάνισή της. Και μας φέρνει αντιμέτωπους με όλο το εσωτερικό μας κομμάτι.
Μηδενίζουμε λοιπόν με καθαρή πρόθεση και αγάπη για το σύνολο των ανθρώπων για να σταματήσει κάθε μορφή κακού.
Όλα όσα βιώνουμε έχουν μία αιτία. Αν αυτά που βιώνουμε είτε εμείς, είτε η οικογένειά μας, ας αναζητήσουμε να δούμε τι έχει μέσα της η συνείδησή μας και σταδιακά να την αδειάσουμε. Γιατί σταδιακά ? Μα γιατί δεν γίνεται μέσα σε μία ώρα που θα είμαστε στον Πνευματικό μας, να μπορέσουμε να αδειάσουμε όλες μας τις σκέψεις, τις πράξεις. Θέλουμε χρόνο περίσκεψης και εσωτερικής αναζήτησης. Ο Θεός, μας περιμένει πάντα με μία τεράστια αγκαλιά για να μας βοηθήσει να μηδενίσουμε. 
Γι’ αυτό έλεγε ο Πλάτωνας, η ζωή είναι πολύ μικρή για να ασχολούμαι με τους άλλους, οριακά φτάνει να ασχοληθώ με τον εαυτό μου. Που σημαίνει, αν μέχρι χθες ασχολιόμουν με το τι κάνουν οι άλλοι, αν είναι σωστό ή λάθος. Αν μέχρι χθες έκανα σκέψεις επικριτικές, εκδικητικές κλπ. Όλα αυτά δεν είναι προς όφελος κανενός. Και ακόμη χειρότερα, θα ξέρω πως κάθε σκέψη επίκρισης μπαίνει στον «τροχό» της συνείδησής μου και δημιουργεί το μέλλον μου, το μέλλον των παιδιών μου και το μέλλον των εγγονών μου. Καθώς η συνείδηση είναι μία αλυσιδωτή τροχιά και δένεται με το DNA. Αν την συνείδησή μας την ενώσουμε με το Πνεύμα του Θεού τότε η αλυσίδα μας θα γίνει κατά Θεώ. Και δίνουμε την ευκαιρία για καθαρή και γεμάτη ευλογίες ζωή τόσο σε μας, στα παιδιά μας, αλλά και στα εγγόνια μας.

ετικέτα ( πνευματικότητα ) 

Δωροθέα