Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Ο φόβος ενώνεται με την ντροπή…

Ο φόβος ενώνεται με την ντροπή, ενώ το φως με το θάρρος. Ο φόβος είναι δεμένος με τα δικά μας σκοτάδια. Με τα σημεία μας που ακόμη δεν έχει ανοίξει εκεί το φως. Το φως είναι η γνώση που δεν έχουμε περπατήσει. Το πιθανότερο για να μην περπατήσω προς το φως- γνώση είναι η ντροπή, δηλαδή το ότι δεν με θεωρώ άξιο προς.
Ο φόβος με δένει με την εσωτερική μου ντροπή, ο φόβος με οδηγεί να νιώθω ανάξιος.


Κι όμως αναξιότητα δεν υπάρχει, αρκεί να επιτρέψω το φως, δηλαδή τη γνώση που θα με ενώσει με το θάρρος. Το θάρρος μου δείχνει ακριβώς ποιον ρυθμό «ανάσας» χρειάζομαι για να περπατήσω.
Το φως γνωρίζει. Όμως το φως δεν σημαίνει δεν κάνω λάθος, δεν σημαίνει δεν πέφτω, αλλά είτε κάνω λάθος, είτε πέσω, το φως – γνώση που είναι δίπλα μου θα με οδηγήσει να δω το επόμενο βήμα. Θα κάνω το λάθος μου πλατύσκαλο θα πατήσω επάνω του, θα νιώσω ευγνωμοσύνη γι’ αυτό και τότε το θάρρος θα μεγαλώσει.

Το φως είναι θάρρος, καθώς το φως δεν ντρέπεται.

ετικέτα ( ελευθερία ) 

Δωροθέα