Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Μετάβαση από το παρόν στο παρόν.

Μία φράση που μοιάζει εύκολη, όμως θέλει τρόπο για να καταφέρουμε να φέρουμε εμάς στο απόλυτο παρόν.
Το απόλυτο παρόν δεν συμβαίνει καθώς έχουμε άλυτο το παρελθόν. Άλυτο το παρελθόν σημαίνει πως καταστάσεις και γεγονότα που έγιναν σε ένα χθες, μας έδωσαν έναν φακό και μία σκυτάλη για το σήμερα, για το παρόν. Έτσι αναλόγως τι έχουμε βιώσει στο χθες δημιουργεί το δικό μας παρόν λίγο ανακατεμένο. Δηλαδή μία μου σκέψη ή ένα μου συναίσθημα δεν είναι με οδηγό το απόλυτο σήμερα- το τώρα μου- το παρόν μου, αλλά μία μίξη του χθες με το σήμερα.
 
Το απόλυτο σήμερα και την μετάβαση από το παρόν στο παρόν, θα την δούμε να συμβαίνει σε πράγματα ή καταστάσεις που είναι αυθεντικά και μοναδικά και δεν μας έχουν συμβεί ξανά ποτέ. Τότε εκείνες τις στιγμές έχουμε πολλές πιθανότητες να λειτουργήσουμε απόλυτα και ολοκληρωτικά με το αυθεντικό μας είμαι. Σε εκείνες τις στιγμές σκέψεις και συναισθήματα δεν υπάρχουν, απλώς εμείς λειτουργούμε σαν «μαγεμένοι», κάνουμε κινήσεις ή μιλάμε χωρίς να προλαβαίνει το μυαλό να κάνει ούτε μία σκέψη. Και τότε, μόλις το συμβάν ολοκληρωθεί, αναρωτιόμαστε πως καταφέραμε και λειτουργήσαμε. Αυτό που μας συνέβηκε σε μία τέτοια κατάσταση είναι η φυσική μας, είναι η αυθεντικότητα μας καθώς εκείνη τη στιγμή βγήκε αυτό το εσωτερικό μας κομμάτι, το οποίο είναι δεμένο με την εσωτερική μας σοφία και απλώς έδρασε. Ο αυθεντικός μας εαυτός απλώς δρα, όταν εμείς ξαφνιαστούμε από ένα συμβάν και τότε τι γίνεται.
Ο φύλακας Άγγελός μας, ο αυθεντικός μας εαυτός αναλαμβάνουν να λειτουργήσουν αφού εμείς τότε βιώνουμε την εσωτερική σιωπή- σιγή. Σιωπή έχει το μυαλό μας από σκέψης και σιγή έχει ο συναισθηματικός μας κόσμος. Και τότε ενεργεί μέσα από εμάς η ηρεμία και η ειρήνη. Δηλαδή ο αυθεντικός μας εαυτός και ο φύλακας Άγγελος μας, οι οποίοι ανάλογα με την εσωτερική μας εκπαιδευτική μας κατάρτιση στα πνευματικά ζητήματα, ζητούν νοερά και την βοήθεια από το Άγιο Πνεύμα. Το οποίο δρα ως βοηθός μας από μας για μας. Δηλαδή από το παρόν στο παρόν. Καθώς το Άγιο Πνεύμα έτσι δρα από το παρόν στο παρόν. Και μας ανοίγει νοήματα και έννοιες από τον Θεό.
Τέτοιες στιγμές αυθεντικής στάσης θεωρώ και πιστεύω πως ο καθένας μας έχει. Είναι στιγμές που γίνονται ξαφνικά εκεί που δεν τις περιμένουμε κι εμείς εκείνη την ώρα χωρίς να ξέρουμε το γιατί, απλώς «κολυμπάμε» στα «νερά» αυτής της «γνώσης». Η οποία «γνώση» με την συνεργασία από το Άγιο Πνεύμα, μας οδηγεί σε Ώση, δηλαδή μία εσωτερική άνωση με κατάνυξη και ταπείνωση.
Ξέρουμε, ακριβώς τι να κάνουμε και τι να πούμε, χωρίς να έχει υπάρξει άλλη τέτοια στιγμή στην ζωή μας. Εκείνη τη ν στιγμή απλώς είμαστε δεμένοι με το κανάλι του Θεού και λειτουργούμε μέσα από Εκείνον.
Ένα παράδειγμα δικό μου για μία τέτοια στιγμή :
Πριν από χρόνια η κολλητή μου φίλη, έχοντας πάρει χάπια για να αυτοκτονήσει και ήταν σαν μεθυσμένη, βρέθηκε σε ένα ταρατσάκι. Στεκόταν οριακά στην άκρη της ταράτσας και εγώ στεκόμουν πίσω της. Χωρίς να καταλάβω και χωρίς να προλάβω να σκεφτώ, την τράβηξα από τα μαλλιά την έριξα κάτω και την χτύπησα. Όταν κατάλαβα τι είχα κάνει δεν μπορούσα να καταλάβω ποια δύναμη με οδήγησε να κάνω αυτά. Καθώς δεν είχα την υποδομή για να τα κάνω και φυσικά δεν μπορούσα να καταλάβω, πως μπόρεσα να την χτυπήσω. Μετά από χρόνια και με όλη την μελέτη μου, κατάλαβα πως άλλη Δύναμη με είχε οδηγήσει να κάνω αυτά για να καταφέρω να συνεφέρω τη φίλη μου και να την σώσω.
Είναι ένα μεγαλείο να επιτρέπουμε σε αυτό το αυθεντικό μας κομμάτι να εκδηλώνεται και να αρχίσουμε την επικοινωνία μαζί του.

Σταδιακά γίνεται αυτό ο ένας τρόπος είναι να αρχίσουμε να απαλλάσσουμε τους εαυτούς μας από το παρελθόν με οδηγό την συγνώμη και την συγχώρεση. Και ένας άλλος τρόπος είναι να θυμηθούμε ένα τέτοιο συμβάν και να ενωθούμε μαζί του για να αρχίσει να μας διδάσκει το ίδιο το συμβάν. Όπου θα ανακαλύψουμε κάθε πότε μέσα στην μέρα μας έχουμε αυτές τις εκδηλώσεις από τον εσωτερικό μας αυθεντικό εαυτό, από τον φύλακα Άγγελό μας και από τις ενέργειες του Αγίου Πνεύματος.

ετικέτα ( αποκαλύπτω ) 

Δωροθέα