Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Η αγάπη δεν απαγορεύει.

Η αγάπη δεν απαγορεύει, γιατί τότε αγορεύει και όταν αγορεύει σημαίνει ότι δεν αποδέχεται.
Κάθε τι που απαγορεύει, δεν αγαπά, αλλά εγκλωβίζει, σκλαβώνει, εξουσιάζει, δεσμεύει.


Κάθε τι που απαγορεύει, νιώθει ανωτερότητα και έτσι θεωρεί τον άλλον κατώτερο. Έτσι η αγάπη όταν έχει οδηγό το «απαγορεύω» ορίζει, φυλακίζει, εξουσιάζει και δημιουργεί συναισθηματικούς εκβιασμούς και εκφοβισμούς. Μα όταν φοβάσαι και βιάζεσαι δεν αγαπάς, αλλά υποτάσσεσαι. Καθώς η εξουσία είναι εξ – ουσία= έξω η ουσία. Δηλαδή δεν με νοιάζει η ουσία ούτε η δική μου, ούτε η δική σου και την βγάζω έξω από την κάθε σχέση.
Η αγάπη ενώνει και ενώνεται με τους χτύπους της καρδιάς. Η αγάπη είναι ο δρόμος του απόλυτου σεβασμού μέσα από το υπάρχω για να υπάρχεις και όχι μέσα από το υπερέχω, καθώς το υπερέχω δημιουργεί το υπερεγώ.
Ο Θεός που μας αγαπά ουσιαστικά και πραγματικά μας δίνει την ελεύθερη βούληση καθώς μας έχει απεριόριστη εμπιστοσύνη. Και όπως και ο ίδιος ο κύριος μας, μας είπε μετά την Ανάστασή Του «δεν είστε πια δούλοι, αλλά φίλοι μου» στην Καινή Διαθήκη.

ετικέτα ( τέχνη ζωής ) 

Δωροθέα