Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Η αυθεντική τελειότητα της ευτυχίας.

Τελειότητα, μία έννοια η οποία έχει γίνει μία θηλιά, μία σκλαβιά, μία διαδρομή δύσπνοιας, αφού για να καταφέρουμε το τέλειο χάνουμε τον εαυτό μας.
Μα τι είναι το τέλειο ?
Τέλειο είναι το τριαντάφυλλο, το γαρίφαλο, το γιασεμί, το πορτοκάλι, το μήλο, το μαρούλι, το λάχανο κλπ.
Δηλαδή το κάθε ένα από τα παραπάνω δεν κάνει τίποτε λιγότερο ή περισσότερο από το να αφήνεται σε αυτό που πραγματικά είναι.
Τι είναι η ευτυχία ?


Η ευτυχία είναι η αυθεντική μας τελειότητα. Όπου όταν περπατήσουμε τον δρόμο της ζωής έτσι ακριβώς, τότε η ευτυχία γίνεται δρόμος εξέλιξης, ανέλιξης, δημιουργίας.
Η ευτυχία, ακούμε να λέγεται, είναι μέσα μας. Μέσα που ? Μέσα στην τελειότητα μας. Τι θα πει μέσα στην τελειότητά μας ? Θα πει μέσα σε αυτήν την τόσο σπουδαία ηρεμία της εσωτερικής πίστης στους εαυτούς μας, δηλαδή σε αυτό που ορίζει η ψυχή μας.  Όχι η ευτυχία και το τέλειο δεν έχει να κάνει με το μυαλό μας και με τις σκέψεις μας, γιατί τότε μεταφέρεται στις εικόνες, δηλαδή στο ποια εικόνα θέλουμε να προωθήσουμε να έχουν οι άλλοι για μας και τότε αυτό μόνο τέλειο δεν είναι, αλλά είναι μία κατασκευή η οποία έχει ημερομηνία λήξης.
Κι όμως σε εμάς τους ανθρώπους, το εσωτερικό μας είναι τόσο σοφό και τόσο μοναδικό, που ξεπερνά κατά πολύ την δόνηση και την ενέργεια ενός τριαντάφυλλου. Σε εμάς η δημιουργία είναι στα εσωτερικά μας «χέρια» και στις δικές μας δυνατότητες ( όχι δυνάμεις). Κι εκεί γίνεται το λάθος. Ο άνθρωπος αναζητά τις δυνάμεις του και όχι τις δυνατότητές του. Και η ζωή δείχνει στον άνθρωπο πως οι δυνάμεις του είναι μεν πολλές, αλλά επειδή δεν βασίζονται πάντα στις δυνατότητές του, τον οδηγούν έξω από την τελειότητά του και τελικά οι δυνάμεις του σταδιακά τον εγκαταλείπουν. Και έτσι οι άνθρωποι χάνονται άδικα και άδοξα.
Οι δυνατότητες λοιπόν στον κάθε άνθρωπο που βρίσκονται μέσα του, μέσα στην τελειότητά του, με ρυθμό τον οδηγούν να γνωρίσει την ευτυχία του. Η αυθεντική τελειότητα ανοίγει την «πόρτα» στην ευτυχία.
Σαν να λέμε η Βασίλισσα Ευτυχία περιμένει να περπατήσουμε εμείς με την αυθεντική μας τελειότητα για να τις ανοίξουμε τον δρόμο να εκδηλωθεί.
Η τελειότητα η δική μας, δεν είναι σαν ένα τριαντάφυλλο ή σαν ένα γαρίφαλο, αλλά συνδυάζει όλη την δομή της φύσης και του Σύμπαντος μαζί. Σαν να λέμε ο Κήπος της Εδέμ μέσα μας. Σαν να λέμε το σύνολο της δικής μας τελειότητας είναι ένα Θείο Δώρο μέσα σε κάθε έναν από μας. Ο άνθρωπος όταν καταλάβει το μεγαλείο αυτό που βρίσκεται μέσα του και αρχίσει να λειτουργεί με οδηγό το μέσα του, τότε πολλαπλασιάζει τον εαυτό του, δηλαδή αναδημιουργείται, αναπτύσσεται εσωτερικά αρμονικά και ποιοτικά. Χωρίς πια να κοιτάζει αριστερά και δεξιά, αλλά μέσα του και πάνω προς τον Θεό.
Η ζωή δεν είναι στατική, αλλά δυναμική. ( όπως λέει ο Μαχαρίσι ) Και φυσικά δεν είναι στατική, γιατί αν ήταν στατική δεν θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε τίποτε. Κάθε τι που δημιουργείται βασίζεται στην δυναμική κίνηση. Η κίνηση δίνει δύναμη στην εκδήλωση της ύπαρξης. Η κίνηση και για κάθε κίνηση μόνο από μέσα μπορεί να υπάρξει η δυναμική αυτή. Και στην δυναμική αυτή εσωτερική βάση του ανθρώπου βρίσκεται η αυθεντική τελειότητα της ευτυχίας. Όπου η ευτυχία είναι η δύναμη της κίνησης για την ύπαρξη του κάθε ένα από μας. Κι εμείς χρειάζεται να εξελιχθούμε μέσα από αυτήν την «αρχή», δηλαδή την ευτυχία.
Και η ευτυχία ως αυθεντική τελειότητα θα γίνει η γέφυρα της αφθονίας.

Συνεχίζεται…

ετικέτα ( αναγέννηση ) 

Δωροθέα