Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Η εγκράτεια- ελευθερία και το εγώ- δυνάστης .

Η εγκράτεια είναι ένα ισχυρό όπλο που διώχνει κάθε μορφή κακού από τη ζωή μας. Η εγκράτεια είναι παράλληλα φρένο στις απώλειες.
Τι θα πει ότι η εγκράτεια είναι φρένο στις απώλειες ? Θα πει πως όσο ένας άνθρωπος εκπαιδεύεται στον δρόμο της εγκράτειας, απομακρύνει από το μονοπάτι της ζωής του τις απώλειες. Τις όποιες απώλειες, είτε υλικές, είτε οικονομικές, είτε υγείας.
Τι θα πει λοιπόν εγκράτεια και πως συνδέεται με την νηστεία ?


Εγκράτεια θα πει να καταγράψω σε ένα τετράδιο όλες μου τις επιθυμίες σαρκικές, νοητικές, υλικές. Να αναζητήσω πίσω από τις επιθυμίες μου τι κρύβεται και να αναζητήσω γιατί τις θέλω. Σε ποιους τομείς αυτές οι επιθυμίες είναι εχθρός της ψυχής μου, δηλαδή της ζωής μου ? Σε ποιους τομείς και με ποιο τρόπο αυτές οι επιθυμίες μου «μου στρώνουν κόκκινο χαλί» δηλαδή αίμα- πόνο- απώλειες ? Μπορεί κάποιες επιθυμίες στην αρχή τους να φαίνονται καλές, αλλά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα φτάνουν να μας δείχνουν το πραγματικό τους «πρόσωπο».
Έτσι ως δρόμος νηστείας η εγκράτεια, μας οδηγεί να παραμένουμε σε απόσταση από την απόλαυση, δηλαδή την απόσταση από το να «λαβώσουμε» την δέσποινά μας δηλαδή την κοιλιακή μας χώρα. Καθώς το στομάχι μας είναι δεμένο με τα συναισθήματα του θυμού, της ζήλιας κλπ και με σκέψεις ανάλογες με τα συναισθήματα αυτά. Έτσι η κοιλιακή μας χώρα θα μας οδηγήσει σε πάθη.
Άρα η εγκράτεια και για την ακρίβεια η τωρινή νηστεία είναι ένας  δρόμος τρόπος να μάθουμε από πού πηγάζει η τυχόν λαιμαργία μας, από πού γεννιέται αυτή η επιθυμία μας. Κι αν δεν είναι μόνο στο φαί, μπορεί να κρύβεται μέσα στην εξωτερική μας εμφάνιση ή μέσα στην υλική μας κατανάλωση.
Άρα όταν νηστεύουμε δεν αναζητάμε τρόπους να έχουμε καλή γεύση για να ταίσουμε πάλι το εγώ μας και να συντηρούμε επιθυμίες της σάρκας, αλλά να περάσουμε τμηματικά και με εσωτερική συζήτηση πώς να βιώσουμε αυτήν την λύτρωση. Γιατί η εγκράτεια και η νηστεία μας διδάσκουν την ελευθερία, την ηρεμία και την ησυχία. Καθώς όταν με κάνει «κουμάντο» η δέσποινα- κοιλιά μου, αυτό αυτομάτως με οδηγεί σε συμπεριφορές κτητικές, εγωιστικές, αυστηρές, εξουσιαστικές, δηλαδή συμπεριφορές σκλαβιάς. Γι’ αυτό η νηστεία είναι ένας δρόμος που μας βγάζει από την σκλαβιά και μας εξηγεί ότι:  Ουκ επ’ άρτω μόνο ζήσεται άνθρωπος αλλ’ επί παντί ρήματι Θεό.
Η νηστεία και η εγκράτεια λοιπόν δεν είναι τιμωρία, σκλαβιά αλλά ακριβώς το αντίθετο.
Να διδαχτώ από τον εαυτό μου ποια επιθυμία με βασανίζει και να αρχίσω να την βγάζω από την ζωή μου.
Αν συνεχίσω να ζω με τους βασανιστές μου, δηλαδή κάποιες μου επιθυμίες, θα με οδηγήσουν σε απώλειες.

Της εγκράτειας βήμα είναι η νηστεία, αλλά την νηστεία δεν την λειτουργούμε ως εγκράτεια, δεν αναζητάμε να αλλάζουμε την γεύση με γεύση, δηλαδή την απόλαυση με απόλαυση και δεν οδηγούμε  τους εαυτούς μας, να ζουν συνέχεια κάτω από την σκλαβιά του εγώ και των παθών, αλλά  να ενεργοποιήσουν αυτό το όπλο κατά της όποιας επίθεσης του πονηρού.

ετικέτα ( αναγέννηση ) 

Δωροθέα